For the People

For the People

Dropkick Murphys is boos op For the People, maar vergeet niet hoe je daar samen iets van maakt. De plaat gaat van politieke frustratie naar oude vrienden, familieherinneringen en een afscheid van Shane MacGowan. De rode draad is dat niemand alles alleen zou moeten dragen.

Who'll Stand With Us? opent de discussie met een sterk ritme en zo'n gezamenlijk refrein waar de band altijd goed in is geweest. Ken Casey klinkt volledig overtuigd en de song laat duidelijk horen waar hij staat. De kracht komt net zo goed uit de uitvoering als uit de woorden. Een heel goede opener.

Longshot, met The Scratch, brengt de traditionele folk meer naar voren. De banjo geeft het nummer een herkenbaar begin. De extra stemmen voelen als onderdeel van de band, niet als gasten die op hun beurt wachten. Deze samenwerking voegt echt iets toe.

Er is ook humor. The Big Man is een levendig eerbetoon aan Pennywise-gitarist Fletcher Dragge, gebracht met duidelijke genegenheid. Het geeft de plaat een prettige adempauze zonder de serieuze nummers minder oprecht te maken. Chesterfields and Aftershave kiest de andere kant. Een familieherinnering maakt het bredere idee van verbondenheid persoonlijk.

De gasten zijn goed gekozen. Billy Bragg past vanzelfsprekend in School Days Over. Al Barrs bijdrage aan The Vultures Circle High maakt dat nummer extra aantrekkelijk. Geen van beiden voelt als een bekende naam die alleen de credits moet verfraaien.

De vertrouwde groepsrefreinen en Celtic-punkarrangementen doen veel werk. Deze plaat zal dus waarschijnlijk niemand anders over het basisgeluid van de band laten denken. Wat haar goed maakt, is het gevoel waarmee die middelen worden gebruikt. De songs hebben verschillende redenen om hard te klinken en genoeg details om dat onderscheid hoorbaar te houden.

Op afsluiter One Last Goodbye keert The Scratch terug voor het eerbetoon aan MacGowan. Het klinkt warm, verdrietig en passend onstuimig. For the People verdient dat slot doordat het mensen als individuen behandelt, in plaats van ze alleen een idee in de albumtitel te laten zijn.