Fantastic Planet
Op Fantastic Planet doen de verbindingen ertoe. Korte instrumentale schakels, terugkerende klanken en de manier waarop de sfeer in het volgende nummer doorloopt, nodigen uit om alles achter elkaar te horen. Failure bouwt een overtuigende omgeving waarin een directe rocksong en een lang zwevend stuk bij dezelfde grotere beweging kunnen horen.
De bas is daarin onmisbaar. Greg Edwards geeft de songs vaak een melodieuze richting onder de gitaarlagen van Ken Andrews. De gitaar mag kleur, wrijving of puur gewicht toevoegen, doordat die niet ieder deel van de melodie hoeft te dragen. Die taakverdeling geeft de plaat veel diepte.
Saturday Saviour en Smoking Umbrellas tonen de directere kant. Ze hebben stevige riffs en zanglijnen die blijven hangen, maar het geluid houdt iets onrustigs. Andrews zingt ingehouden en vergroot daarmee de afstand, in plaats van ieder gevoel met een dramatische uitvoering uit te leggen.
Vooral het laatste gedeelte is sterk. The Nurse Who Loved Me groeit van een breekbare omgeving naar een veel groter arrangement. Die opbouw maakt de kwetsbaarheid nog duidelijker. Another Space Song geeft daarna een ander soort beweging. De bas en gelaagde gitaren suggereren een trage, voortdurende drift. De melodie lijkt in het geluid te zweven.
Stuck on You biedt een steviger melodieus houvast zonder de sfeer te breken. Heliotropic en Daylight voeren naar een donkerder, breder slot. Wanneer het openingsgeluid terugkeert, krijgt het geheel een ongemakkelijke cirkelvorm. Het einde verandert hoe het begin voelt.
Het middendeel is minder bijzonder dan die afsluitende reeks. Een paar nummers hebben de omliggende productie hard nodig om zich te onderscheiden. De zorgvuldige opbouw maakt ook die passages deel van een ervaring die meer overtuigt dan een lijst losse hoogtepunten.
Fantastic Planet slaagt doordat er onder de sfeer muzikale inhoud zit. Baslijnen, gitaarlagen en overgangen veranderen voortdurend de emotionele spanning. Failure maakt een afstandelijke plaat die tegelijk pijnlijk verbonden blijft met gewone afhankelijkheid en isolement. Het vreemde landschap bestaat uit herkenbare gevoelens. Daardoor blijft de tocht samenhangend.
