Meridian
Meridian pleit sterk voor zware progressieve muziek die luisteraars een duidelijke ingang tot de songs biedt. Hippotraktor gebruikt strak beheerste ritmes, dikke gitaarpartijen en grote melodieën. Cleane en rauwere zang delen de ruimte. De arrangementen zijn ingewikkeld, maar lijken zelden in complexiteit op zichzelf geïnteresseerd.
Het debuut van de Belgische band volgt een eenzaam persoon die een wereld zonder andere mensen probeert te begrijpen. Dat geeft de plaat een omgeving. De muziek werkt ook zonder het verhaal te bestuderen. Zeven tracks lang blijft er een stevige verbinding tussen zwaar spel en open, melodieuze passages.
“Manifest the Mountain” zet die balans vroeg neer. Gitaar en drums stuwen sterk vooruit. De sfeer geeft meer ruimte dan het gewicht doet vermoeden. “Mover of Skies” is donkerder van stemming. Het ontwikkelt spanning zonder de melodieuze kant te verliezen. De productie laat beide elementen helder doorkomen.
Vooral de zangwisselingen maken verschil. Cleanere lijnen openen ruimte. Harde zang voert de druk op wanneer het arrangement dat nodig heeft. “Juncture” valt op door de meerstemmigheid en directere melodische aantrekkingskracht. “Beacons” laat opnieuw goed horen hoe de band tussen een zachtere stem en harder gitaargeluid beweegt.
De aanpak heeft beperkingen. Wie deze stijl al kent, zal sommige ritmische patronen herkennen. Niet iedere riff heeft een eigen vorm. De plaat is ook directer dan de wisselende arrangementen doen vermoeden. Die focus helpt de songs hun punt te maken, maar laat minder ruimte voor onverwachte experimenten.
Afsluiter “A Final Animation” brengt zware grooves en progressieve details overtuigend samen. Meridian heeft veel kracht. De echte kwaliteit is hoe begrijpelijk de songs blijven terwijl de ritmes eromheen veranderen. Het is een solide beginpunt voor liefhebbers van melodieuze metal die iets veeleisenders willen onderzoeken.
