Neon Blue
Joshua Hedley neemt een bekend countrygeluid serieus zonder stijf te klinken op Neon Blue. Heldere melodieën, steelgitaar, fiddle en een warme, vaste stem bepalen de plaat. De blik gaat naar de late jaren tachtig en vroege jaren negentig. De aantrekkingskracht is eenvoudig: de songs bewegen goed, de refreinen zijn helder en de band weet wanneer er ruimte moet blijven.
Broke Again introduceert de aanpak met een herkenbaar probleem en opgewekte uitvoering. Geldzorgen worden iets om mee te zingen, niet een reden om de hele plaat te vertragen. Bury Me With My Boots On benadert een mislopende relatie even levendig. Hedley maakt die bekende situaties onderhoudend doordat hij zeker klinkt zonder dwingend te worden.
Het titelnummer heeft een gemakkelijke two-stepbeweging. De heldere productie laat de countryinstrumenten hun eigen karakter houden. Producers Jordan Lehning en Skylar Wilson vullen niet elk gaatje. Die beheersing telt over de hele plaat: de arrangementen ondersteunen de zang en houden de melodieën centraal.
Free (One Heart) werkt bijzonder goed. Steelgitaar zweeft rond een melodie die binnen de eenvoudige uitnodiging ruimte voor verdriet laat. Found In A Bar gebruikt ook een vertrouwde countryomgeving. De warmte van de uitvoering maakt het meer dan zomaar een dranklied. Een bekend idee heeft nog altijd een boeiende melodie en geloofwaardige stem nodig.
Let's Make A Memory richt zich op een directere romantische uitnodiging. Hedley geeft die genoeg gevoel zonder er een groot dramatisch moment van te maken. River In The Rain sluit af. De Roger Miller-song past gemakkelijk naast de elf eigen stukken.
Neon Blue gaat weinig verder dan de gekozen stijl. Wie ongewone onderwerpen of een grote verandering in countryteksten zoekt, vindt het misschien te vertrouwd met de conventies. De kracht zit in hoe zorgvuldig die worden uitgevoerd. Hedley maakt een zelfverzekerde, plezierige plaat die een goed gevormd refrein en expressieve uitvoering belangrijker vindt dan elk onderdeel slim bij de tijd te brengen.
