Eidos
Kingcrow kiest op Eidos voor een beheerste, melodieuze benadering van progressieve rock en metal. Zware gitaarpassages gaan samen met akoestisch spel, toetsen en ritmes die ingewikkeld kunnen zijn zonder onnavolgbaar te worden. Diego Marchesi blijft met zijn zang dicht bij de melodie en geeft de plaat zo houvast tijdens de wisselingen. De band beheerst zijn instrumenten, maar op de beste momenten staat dat vakmanschap in dienst van de songs.
The Moth is een goed beginpunt. Een van de meest directe melodieën op het album maakt het gedetailleerde spel meteen toegankelijk. Slow Down werkt op een vergelijkbare manier. Kingcrow schrijft refreinen die helder blijven, ook als het arrangement eromheen ingewikkelder wordt. Zo vormen deze tracks een nuttig contrast met de langere stukken.
Adrift pakt het rustiger aan. Akoestische gitaar zet de sfeer neer, waarna de zangmelodie de song meer vorm geeft. Er is ruimte voor melancholie zonder dat de warmte verdwijnt. Over de hele plaat doen de akoestische partijen meer dan de zware gitaren inleiden. Ze brengen binnen de songs een andere klank, waardoor de band van licht naar zwaar kan schakelen zonder telkens abrupt te hoeven onderbreken.
The Deeper Divide en het titelnummer zijn ambitieuzer. De grote momenten ontstaan uit veranderende structuren en langzaam toenemende kracht. Vooral Eidos maakt meerdere wendingen voordat de afronding komt. Kingcrow voert die overgangen overtuigend uit: ook bij een koerswijziging blijft de muziek samenhangen. If Only sluit hoopvoller af en verandert na de donkere passages op een prettige manier de stemming.
Toch blijft het onderscheidende vermogen beperkt. De invloed van gevestigde progbands is duidelijk hoorbaar. De verzorgde arrangementen leveren ook niet altijd een melodie op die even goed blijft hangen als het spel. Sommige passages zijn knap uitgevoerd, maar geven de song weinig eigenheid. Door de lange speelduur vallen die kleinere zwaktes sterker op.
Er staan genoeg sterke songs op Eidos om de plaat tot een overtuigende kennismaking met Kingcrow te maken. De zangmelodieën, akoestische details en beheerste zware passages zorgen voor een samenhangend geluid, ook als dat dicht bij bekend terrein blijft. Een goede keuze voor wie houdt van doordachte prog met duidelijke melodieën en lichtere momenten tussen de grote uitbarstingen.
