Who Let the Dogs Out
Lambrini Girls draait niet lang om het punt heen. Who Let the Dogs Out is luid, boos, grappig en vaak grof. Phoebe Lunny duwt haar stem meteen de discussie in. Verrassend is vooral hoeveel er ondertussen muzikaal gebeurt.
Bad Apple opent met een dreigend gezoem en een ritme dat de druk vasthoudt. Het laat meteen goed horen hoe dit duo een directe beschuldiging in een krachtig nummer kan veranderen. De bas van Selin Macieira-Boşgelmez doet er net zoveel toe als de gitaarherrie. Die partijen geven Lunny iets stevigs om zich tegen af te zetten. Daardoor klinkt de plaat zelden als geschreeuwde woorden boven een inwisselbare begeleiding.
Company Culture richt zich op gedrag op de werkvloer, met een scherpte die bij de korte, felle aanval van de band past. Filthy Rich Nepo Baby is openlijker absurd. De humor werkt doordat het doelwit duidelijk is. Het duo laat een nare situatie er dom uitzien, zonder haar onschuldig te laten lijken.
No Homo brengt opnieuw een levendige, directe melodie. Love geeft zijn verhaal over een schadelijke relatie kracht met een sterke riff. De nummers zijn aanstekelijk zonder ooit netjes gladgestreken te klinken. De ruwe rand bepaalt mede hoe de woorden aankomen.
Nothing Tastes As Good As It Feels is het moeilijkst om bij te blijven. De benadering van eetstoornissen is bewust ongemakkelijk en de plotselinge humor neemt dat niet weg. Het voelt daardoor meer alsof iemand vanuit dat probleem probeert te spreken dan alsof er een keurige verklaring over wordt afgelegd.
De aanhoudende felheid kan veel vragen en de directe teksten laten weinig ruimte voor twijfel. Dat hoort bij het doel van deze plaat. De band verwacht niet dat je vooral bewondert hoe zorgvuldig iedere mogelijke reactie is overwogen.
Afsluiter Cuntology 101 maakt van de energie een luid feest voor de dansvloer. Een goed einde voor een album dat binnen zijn woede ook ruimte voor plezier vindt. Lambrini Girls heeft meer dan alleen sterke meningen. De riffs, ritmes en melodieën zorgen ervoor dat je die meningen moeilijk vergeet.
