As Good as Dead
Local H maakt frustratie scherp en concreet op As Good as Dead. Scott Lucas schrijft vanuit het gevoel ergens vast te zitten. De tijd gaat voorbij en wrok wordt een gewoonte. De muziek geeft dat veel kracht, maar ook genoeg droge humor om geen lange klacht te worden.
Bound for the Floor is de duidelijkste ingang. De rustige gitaar laat de stem open voordat het refrein veel zwaarder inzet. Het contrast is eenvoudig en doeltreffend. De melodie houdt de song toegankelijk terwijl Lucas er steeds meer in gevangen lijkt.
De snelle tracks zijn ruwer. High-Fiving MF en I Saw What You Did and I Know Who You Are gaan richting punk. Joe Daniels geeft de gitaar met zijn drums een harde ondergrond om tegenaan te slaan. Het duo maakt een stevig geluid. De impact komt net zo goed uit de afstemming als uit de omvang. De partijen raken doelgericht samen.
Eddie Vedder geeft een ander perspectief op de bitterheid. De titel verwijst duidelijk ergens naar, maar de song telt doordat Lucas afgunst en onvrede in een memorabele melodie omzet. Ook No Problem toont een melodieuzere kant onder de harde presentatie. Dat geeft emotionele afwisseling zonder de blik ineens comfortabel te maken.
Daniels verdient extra waardering in de rustige passages. O.K. heeft ruimte nodig voor zijn ongemakkelijke sfeer. Zijn terughoudendheid maakt die vrij. De drummer die het snelle materiaal voortjaagt, weet ook wanneer een kleiner gebaar meer doet.
Het slot verliest vaart. De trage herhaling past bij de sfeer, maar verdiept die niet altijd. De laatste terugkeer van Manifest Density voelt minder nodig dan de eerdere songs. Het gevoel van opgesloten zitten is dan al duidelijk.
Toch geeft As Good as Dead een houding opvallend goed muzikale vorm. De woede heeft ritme, het sarcasme melodie en de rustige momenten tonen wat daaronder ligt. Local H maakt van een benauwde omgeving een brede reeks krachtige, ongemakkelijke en vaak bijzonder aanstekelijke songs.
