This Is Why
This Is Why draait op nerveuze energie. Paramore maakt gewoon ongemak tastbaar met korte gitaarpartijen, actieve baslijnen en strak beheerste drums. Hayley Williams kan nog steeds een refrein met haar stem vullen. De arrangementen laten haar alleen vaak eerst door kleinere, scherpere ruimtes bewegen.
Het titelnummer laat die aanpak meteen werken. Het ritme is los genoeg om uit te nodigen tot bewegen en gespannen genoeg om die uitnodiging wat ongemakkelijk te maken. Williams houdt zich in tijdens het couplet en geeft de centrale klacht daarna een veel grotere stem. Je terugtrekken uit de wereld klinkt tegelijk begrijpelijk en licht absurd.
Running Out of Time kiest het specifiekere onderwerp van steeds te laat komen en goede bedoelingen die geen daden worden. Het levendige ritme past bij de zelfkritiek. De humor voorkomt een preek. The News slaagt minder. De kracht van de uitvoering is duidelijk, maar de algemene beschrijving van een overdaad aan informatie vertelt minder dan de muziek belooft.
Bij C'est Comme Ça hangt ook veel af van hoeveel de vlakke, gesproken voordracht je aanspreekt. Het strakke spel is prettig, maar de stem kan als een opgelegd personage voelen. Williams overtuigt meer wanneer haar volledige bereik de inhoud mag vormen.
Dat maakt de tweede helft sterk. You First heeft een harde, doelgerichte aandrijving. Figure 8 bouwt frustratie op via een arrangement met een duidelijke richting. Liar zorgt voor een zachtere afwisseling. De stem en helder klinkende gitaren maken het intiem zonder dat het nummer aan inhoud verliest.
Thick Skull is het bevredigendste slot. Williams begint laag en geduldig en laat de kracht geleidelijk toenemen. De groei van het arrangement geeft het zelfonderzoek een overtuigende vorm. De nieuwsgierigheid van de band levert een paar ongemakkelijke combinaties en meerdere uitstekende songs op. Ondanks die wisselvalligheid is de plaat de moeite waard. In de beste passages klinkt een vertrouwde stem opnieuw alert op wat de instrumenten om haar heen kunnen zeggen.
