The Signal Heard Throughout Space
The Signal Heard Throughout Space is grote progressieve metal met een even groot verhaal. Een ruimtereiziger volgt een mysterieuze uitzending. Parius geeft die tocht een uur zware gitaren, toetsen en wisselende stemmen mee. Het concept is bewust dramatisch. Meestal dragen de songs dat, al had de route wat korter gekund.
The Signal is een goede introductie. Brede gitaarmelodieën gaan over in zware ritmes, met piano die licht toevoegt. Cleane rock en harde zang blijven als dezelfde band klinken. Technisch is het sterk, maar rustige delen tellen evenveel als snelheid.
The Acid Lakes of Ganymede werkt die breedte langer uit. Zachte momenten geven de zwaarte richting, terwijl de ritmesectie wisselingen verbindt. Spaceflight Dementia brengt directer gitaarplezier. Je hoort hoeveel in een song past als de beweging een duidelijke kant opgaat.
Elders verandert het tempo prettig. Dimension Y geeft bas en elektronica meer ruimte buiten de zware basis. Contact! doet het omgekeerde en valt kort, snel en agressief aan. Arecibo trekt aan het slot theatrale zang, melodische leads en harde delen op grote schaal samen.
Dezelfde ambitie beperkt. Sommige overgangen komen voordat een idee heeft kunnen landen. De cleane zang weegt niet altijd zwaar genoeg voor het arrangement. Wie eenvoudige refreinen wil die lang blijven hangen, kan de activiteit vermoeiend vinden. Ook heeft de opening tijd nodig voor de echte tocht.
Parius geeft de overdaad wel genoeg karakter om interessant te blijven. Dit is vooral voor wie graag een heel album door alle bochten volgt. Er zijn memorabele tussenstops, ook wanneer de weg ertussen vol wordt.
