Periphery V: Djent Is Not a Genre

Periphery V: Djent Is Not a Genre

De jazzpassage in Wildfire is een veelzeggende onderbreking. Na een intens begin met lage gitaarstoten en harde zang introduceert Periphery piano en saxofoon, zonder de spanning weg te nemen. De verandering is vreemd, maar past bij het onrustige karakter. Periphery V: Djent Is Not a Genre gebruikt zulke contrasten steeds om te verkennen hoeveel er in een zwaar nummer past.

De opener heeft nog altijd een sterke melodieuze kern. Spencer Sotelo geeft met zijn cleane refrein een terugkeerpunt. Atropos geeft die zangaanpak meer ruimte, voordat het donkerder en schurender wordt. De drie gitaren bouwen een gedetailleerd raamwerk rond die overgangen. Matt Halpern maakt ze met zijn drums doelbewust. Het spel is uitzonderlijk beheerst. De echte aantrekkingskracht zit alleen in hoe duidelijk de beste arrangementen hun stemmingswisselingen overbrengen.

Wax Wings is het overtuigendste voorbeeld. Vloeiende gitaarlijnen maken een opener sfeer. De zang groeit naar een grote emotionele ontlading. Piano biedt een ander perspectief zonder af te leiden. Everything Is Fine! doet het omgekeerde. Vervormde effecten en krachtige drums maken de aanval onvast. De rustige elektronische omgeving van Silhouette verandert daarna de schaal volledig. Het contrast werkt, al heeft de eenvoudigere opbouw minder eigen karakter dan het omliggende gitaarwerk.

Het slot keert terug naar langere vormen. Zagreus verbindt harde ritmes met een ruimtelijker brug. Dracul Gras ontwikkelt lage, donkere gitaarideeën via een groot dramatisch arrangement. Sommige overgangen vragen aandacht zonder daar een even memorabel idee tegenover te zetten. Thanks Nobuo geeft met zijn terugkerende melodie en aanhoudende slotsfeer een duidelijkere emotionele bestemming. In zulke momenten is de plaat het sterkst: technisch detail hoort bij een song met een herkenbare richting. Periphery geeft zijn stilistische bereik inhoud doordat zware, melodieuze en elektronische elementen elkaar beïnvloeden. De beste tracks vinden binnen de overvloed een duidelijke identiteit.