...And Out Come the Wolves

...And Out Come the Wolves

Met Matt Freemans bassolo in Maxwell Murder kondigt Rancid op een vermakelijke manier aan dat eenvoudige punksongs behoorlijk druk spel kunnen bevatten. De opener raast voorbij, maar heeft een onmiskenbaar karakter. ...And Out Come the Wolves vindt steeds die balans: een song die meteen pakt, met daarin een afzonderlijke partij die de aandacht verdient.

De stemmen zijn onmisbaar. Tim Armstrong en Lars Frederiksen brengen verschillende soorten rauwheid mee. Hun uitwisselingen geven de plaat iets gezamenlijks, ook wanneer het onderwerp eenzaamheid is. Roots Radicals zet die gedeelde energie om in een sterk refrein. Ruby Soho biedt een van de helderste melodieën. De zang klinkt doorleefd genoeg om het verlangen naar verbondenheid geloofwaardig te maken.

De skaritmes doen meer dan het tempo afwisselen. Time Bomb beweegt licht en afgemeten, waardoor het refrein ruimte krijgt om te veren. Daly City Train laat de overgang vanuit het hardere materiaal natuurlijk voelen. Ook Old Friend is sterk, met een gitaarfiguur die zowel warmte als spijt draagt. Die songs maken de bredere identiteit van het album overtuigend.

Freeman blijft elders details toevoegen. De introductie van Journey to the End of the East Bay geeft al emotionele richting voordat de zang begint. De bas blijft actief zonder de rest van de band tot begeleiding van een solist te maken. Het hoorbare reageren op elkaar is een belangrijk deel van het plezier.

Negentien songs laten ruimte voor minder onderscheidende stukken. Een deel van het latere snelle materiaal moet het meer van overtuiging dan van een eigen melodisch idee hebben. Ook de invloed van eerdere Britse punk en ska is moeilijk te missen. Toch hebben de uitvoeringen genoeg karakter om die invloeden als een gedeelde taal te laten voelen.

De plaat heeft veel te bieden: hooks, meerdere stemmen en een ritmesectie die steeds weer een bruikbaar detail vindt. Op ...And Out Come the Wolves klinkt verbondenheid als iets dat door samen spelen ontstaat. Alle ruwe randen mogen hoorbaar blijven.