How Flowers Grow
Scowl introduceert zich op How Flowers Grow met korte hardcoresongs, ruwe zang en duidelijke richting. Kat Moss geeft een scherp, confronterend middelpunt. De gitaren bewegen tussen punkkracht en zware ritmes. Enkele veranderingen suggereren meer mogelijkheden. Die afwijkingen zijn belangrijk, omdat de eenvoudigste songs zich niet altijd even sterk onderscheiden.
Bloodhound geeft de opening spanning voordat de band in de zware aanval landt. Dead to Me volgt met een sterke ritmische duw. Drums en hakkende gitaren geven de stem een stevige omgeving. Het lichamelijke karakter is snel duidelijk.
Seeds to Sow biedt het sterkste contrast. Cleane zang, een lichte groove en saxofoon brengen minder agressie. De melodische nadruk is welkom en toont een andere kant van Moss. Het is kort, maar het afwijkende karakter blijft hangen.
Four Walls is trager en doelbewust zwaar. De gitaren zijn meer hardrock. De song kan zijn punt maken zonder helemaal op snelheid te vertrouwen. Ook het afsluitende titelnummer geeft het arrangement meer ruimte en verbindt agressie met intensiteitswisselingen.
De grenzen vallen sterker op in gewone hardcorepassages. Sommige songs hebben een pakkendere melodie of minder bekend ritmisch idee nodig. De grote productie legt soms bloot hoe eenvoudig de basis is. Bepaalde korte uitbarstingen zouden met meer urgentie harder aankomen.
Toch heeft How Flowers Grow een overtuigende persoonlijkheid. De stem en het zware spel geven een sterke basis. De melodische omweg maakt de plaat boeiender. Scowl boeit het meest wanneer die eigenheid een duidelijke muzikale vorm krijgt, in plaats van alleen op agressie te vertrouwen voor de hele song.
