New Killer America
New Killer America geeft zware riffs meer sfeer dan de basisstijl doet vermoeden. Skrape gebruikt toetsen, nadrukkelijke bas en Billy Keetons veelzijdige stem om ruimte rond gitaren te creëren. Het blijft alternatieve metal. Genoeg melodie en klankkleur laten meerdere songs opvallen.
Isolated benut het brede palet. Elektronische sfeer staat naast zwaar spel en geeft een ongewone omgeving zonder heldere melodie te verliezen. De band kleurt een herkenbaar gitaargeluid anders in plaats van zijn gewicht los te laten.
Sunshine en Goodbye richten zich op de langzame, melodieuze kant. Keeton kan cleaner zingen. Zware begeleiding geeft een forse basis. Sfeer en zang werken samen. Zachtheid is niet automatisch alleen contrast.
Kill Control vindt een sterke groove. Toetsen geven kleur rond het ritme en de stem bewaart een toegankelijke vorm. De productie laat ook de bas duidelijk horen. Zware passages hebben daardoor meer dan één bewegend onderdeel.
Waste brengt de aanpak directer met rauwe gitaar en gelaagde zanghook. Dat werkt, al maakt het sfeervolle materiaal een sterker eigen karakter. Riffs en structuren dicht bij de bekende formule boeien minder.
Daar ligt de hoofdbeperking. Sommige gitaarklanken kunnen vlak aanvoelen. De invloeden vormen niet altijd een volledige eigen identiteit. Minder memorabel materiaal rond het sterke midden vermindert de impact van het geheel.
Toch geven melodieuze zang, elektronische accenten en heldere instrumentbalans de plaat waardevol karakter. Skrape overtuigt wanneer zwaar spel sfeer ontwikkelruimte laat. De beste songs tonen bredere verbeelding dan de gewonere momenten toelaten.
