Proper Dose
Parker Cannon geeft zichzelf op Proper Dose meer manieren om gekweld te klinken. Zijn stem heeft nog de kracht die bij The Story So Far hoort. Zachtere melodieën en opener arrangementen laten de onzekerheid duidelijker horen. De bespiegelingen over verslaving, isolement en herstel hebben die flexibiliteit nodig. Alleen woede zou er een te gemakkelijk antwoord op zijn.
Het titelnummer opent sterk doordat de vertrouwde klap blijft en de aandacht naar binnen verschuift. Gitaar en bas houden beweging onder Cannons ongemakkelijke zelfonderzoek. “Keep This Up” en “Out of It” bewaren de urgentie. Hun melodieën zijn direct, maar de songs bekijken schadelijke gewoontes in plaats van iemand anders de schuld te geven.
“Take Me as You Please” verandert de vaart op een belangrijk moment. Door akoestische klanken en minder confronterende zang past ook kwetsbaarheid vanzelfsprekend bij de band. Het ontspannen poprockgevoel van “Upside Down” zou elders vrijblijvend kunnen klinken. Hier maakt de ruimte rond de melodie de innerlijke onrust juist duidelijker. De plaat wordt sterker wanneer de muzikanten de gebruikelijke aanval wat loslaten.
Het korte “Line” rekt dat uit tot een nevelige pauze. Herhaalde zang en sfeer vervangen een gebruikelijk meezingnummer. Op zichzelf is het geen grote song, maar het laat de reeks ademen. Elders gebruiken teksten vertrouwd rijm of brede uitspraken waar een precies beeld zwaarder zou wegen. De emotionele verandering overtuigt ook wanneer de woorden minder eigen zijn.
“Light Year” sluit af met nieuwe snelheid en een gevoel van vooruitgang. De eerdere worsteling wordt geen keurige les. Dat past bij een plaat over hoe moeilijk verandering is. Proper Dose bewaart de scherpe melodieuze instincten en geeft ze meer ruimte om iets te vertellen. Het bredere bereik laat de zware songs harder aankomen en de rustige noodzakelijk voelen.
