Outsider
Outsider geeft Three Days Graces melodieuze rock een nadrukkelijker elektronische achtergrond. Gitaren blijven fors en refreinen makkelijk te pakken. Matt Walst zingt zelfverzekerd lead. De plaat heeft effectieve hooks. De gepolijste presentatie en beperkte variatie verhinderen dat het geheel evenveel indruk maakt.
Right Left Wrong begint overtuigend. De zang geeft focus en het refrein de verwachte directe aantrekkingskracht. The Mountain gaat even rechtstreeks verder, met sterke melodie en zwaar spel.
I Am an Outsider en Infra-Red gebruiken die aanpak goed. Brede refreinen werken met gitaren samen zonder al het gewicht weg te nemen. Infra-Red laat ook de bas ruimte voor details onder de zangmelodie.
Strange Days wint door strak ritme aan interesse. Love Me or Leave Me kiest donkere elektronica. De geleidelijke opbouw bevredigt minder. Het suggereert steeds een grote ontlading die niet volledig komt. De song herhaalt meer dan dat hij spanning oproept.
Villain I'm Not herstelt energie met een sterke zanghook. Chasing the First Time geeft middentemporock modern popkarakter. The Abyss sluit af met griezelige synths en krachtige drums.
Onder de buitenkant verandert weinig. Te veel songs hebben een vergelijkbaar tempo. De productie laat instrumenten soms los van elkaar klinken in plaats van als één energieke uitvoering. De stem draagt materiaal dat meer eigen instrumentale ideeën nodig heeft.
Toch biedt Outsider genoeg duidelijke melodieën en overtuigde zang voor liefhebbers van directe post-grunge. De beste songs vinden een zinvolle balans tussen gewicht en toegankelijkheid. Die wordt niet ver genoeg ontwikkeld voor voortdurende frisheid. Er blijven meerdere overtuigende voorbeelden van wat de band goed kan.
