Our Mother the Mountain
Op Our Mother the Mountain krijgt Townes Van Zandts donkere songwriting arrangementen die de songs kunnen verdiepen én ervan kunnen afleiden. Strijkers, fluit en andere details geven meer breedte dan alleen stem en gitaar. De sterkste nummers gebruiken dat contrast goed. Zachte uitvoeringen en moeilijke verhalen vinden er een treffende verbinding.
Het titelnummer werkt bijzonder sterk. Het ongemakkelijke verhaal heeft iets van een oude folkballad. De fluit vergroot het mysterie. De beelden blijven verontrustend zonder agressiever spel nodig te hebben. Van Zandts rustige voordracht laat de vreemde sfeer natuurlijk groeien.
Kathleen gebruikt de rijke begeleiding anders. Strijkers versterken de hopeloze stemming. Like a Summer Thursday brengt met akoestische gitaar en weemoedige mondharmonica iets zachters. De klankverschillen zijn goed, terwijl het centrale verdriet behouden blijft.
De verhalen dragen veel van het emotionele gewicht. St. John the Gambler en Tecumseh Valley volgen mensen naar verwoestende uitkomsten. Stem en gitaar maken hun leed menselijk en dichtbij. Vooral de zorg in Van Zandts voordracht telt. De songs raken doordat de mensen erin de moeite waard lijken om te begrijpen.
Snake Mountain Blues verandert het tempo. Bluesgitaar voegt beweging en donkere humor toe en geeft wat verlichting naast het treurige materiaal. My Proud Mountains laat daarna de waarde van een sobere bezetting horen. Ingetogen gitaarsteun geeft de zang genoeg ruimte.
De extra instrumenten helpen niet altijd. Be Here to Love Me heeft een prettig countrykarakter. De nadrukkelijke tamboerijn en ronddwalende fluit maken het arrangement alleen minder gericht. Ook elders klinken rijke toevoegingen soms gedateerd naast de directe teksten.
Die bezwaren maken de productie wisselvallig. De kracht van de songs blijft bestaan. Our Mother the Mountain is ontroerende countryfolk. De schoonheid komt vaak uit de spanning tussen sombere onderwerpen, een zachte stem en de vollere begeleiding.
