Nonstop Feeling
Nonstop Feeling geeft Turnstile's hardcore veel beweging. De gitaren zijn zwaar, de drums slaan stevig aan en Brendan Yates heeft een krachtige stem. Toch blijft de muziek niet in één stemming steken. Melodieuze zang en lichtere gitaarpassages bieden een tegenwicht voor de stevige stukken. Het debuut heeft daardoor meer persoonlijkheid dan de herkenbare invloeden vooraf doen vermoeden.
Gravity opent met een zware groove. De zang beweegt tussen ruwe kreten en een helderder refrein. Het spel nodigt meteen uit om mee te bewegen, al wordt het arrangement wat herhalend voordat de plaat zich verder opent.
Can't Deny It laat de breedte sterker horen. Yates' snellere voordracht geeft het couplet een ander ritme. Het melodieuzere refrein blijft gemakkelijk te volgen. De verandering hoort bij de song en klinkt niet als een los toegevoegd idee.
Blue By You gaat verder in die zachtere richting. De korte poprocksong geeft de heldere zang een duidelijke plek en biedt een fijne afwisseling. De lengte past goed: de band gaat verder voordat het contrast zijn werking verliest.
Out of Rage keert terug naar een geleidelijkere opbouw en zware breakdowns. Addicted komt directer en agressiever binnen. In korte tijd volgen dringende ritmes en ruwe vocalen elkaar op zonder kracht te verliezen. Turnstile kan het geluid dus verbreden en tegelijk de harde basis vasthouden.
De productie helpt de verschillende benaderingen samen te brengen. Losse partijen blijven duidelijk. Tegelijk zijn de instrumenten ruw genoeg om stevig te klinken. Zowel riffs als melodieën krijgen ruimte.
Niet iedere overgang overtuigt, vooral in de eerste twee songs. Sommige ideeën moeten het bovendien meer van vertrouwde energie dan van een eigen compositie hebben. Toch weet Nonstop Feeling goed wat het wil. De beste passages combineren ritmische kracht met uitnodigende melodieën. Het maakt dit een toegankelijke kennismaking met een band die hardcore wat meer speelruimte geeft.
