Close to the Edge
Close to the Edge vraagt een volledige plaatkant aandacht voordat de eerste song afgelopen is. Yes maakt die uitnodiging overtuigend door de beweging van de muziek zelf. Het spel is bijzonder druk, maar de ideeën krijgen genoeg vorm en contrast om te blijven hangen.
Het titelnummer slaat abrupt om van natuurgeluiden naar een felle instrumentale stormloop. Steve Howes gitaar lijkt tegen de ritmesectie in te trekken. Chris Squires bas blijft daaronder sterk lichamelijk aanwezig. Wanneer de zang begint, verandert het perspectief. Uit de drukke opening komt een herkenbare song naar voren. Daardoor voelt het arrangement doelgericht, nog voordat het grotere ontwerp duidelijk wordt.
De rustige middenpassage is het wezenlijke keerpunt. Jon Andersons stem en de gelaagde harmonieën laten de muziek stil worden. Rick Wakemans orgel vergroot die stilte geleidelijk tot iets veel omvangrijkers. Wanneer het actieve materiaal terugkeert, draagt het het gewicht van de onderbreking mee. Het slot verdient zijn gevoel van aankomst door die verschillende toestanden samen te brengen.
And You and I biedt een andere schaal. Howes akoestische gitaar geeft de opening een intiem, gedetailleerd oppervlak. De bredere toetsenpassages kunnen eromheen groeien zonder die helderheid kwijt te raken. De song beweegt met opvallend geduld tussen fijne folkachtige muziek en een grootser geluid. Andersons hoge stem verbindt de wisselingen en bewaart een duidelijke melodische draad door de instrumentale veranderingen.
Siberian Khatru geeft het slot een stevigere ritmische aandrijving. De gitaarfiguur biedt een nuttig terugkeerpunt. Squires actieve bas houdt de muziek daaronder in beweging. Bill Brufords drums voegen scherpe accenten en lichtheid toe, zodat de herhaling niet log wordt. Het samenspel levert veel opwinding op.
Andersons woorden werken vaak via beelden waarvan de betekenis ongrijpbaar blijft. Hun klank in de muziek overtuigt meer dan één sluitende uitleg. Dat vraagt wat geduld, maar melodieën en arrangementen bieden een duidelijke emotionele route. Met slechts drie stukken maakt Yes een ruim album met een sterk gevoel voor verhoudingen.
