Sleeping Through the War
All Them Witches geeft zijn blues en psychedelische rock op Sleeping Through the War duidelijkere songstructuren. Producer Dave Cobb maakt het geluid van de arrangementen groter. De band houdt tegelijk ruimte voor het rustige, zoekende spel uit eerder werk. Heldere melodieën en flink gewicht gaan samen met genoeg ongewone details om bekende rockvormen interessant te houden.
Bulls is een bijzonder sterke opening. Een dalende melodie en dromerige zang maken plaats voor een veel zwaarder refrein. Achtergrondzangers vergroten die omslag. De beweging tussen beide kanten geeft een duidelijke vorm. Naarmate de song vordert, worden ook de toetsen krachtiger. Ze leveren naast de gitaar een andere bron van energie.
Don't Bring Me Coffee is directer. Ruwe gitaar en een refrein dat blijft hangen houden de vaart erin. Bruce Lee volgt met een stevige riff. Kleine orgeldetails geven het hogere tempo extra karakter. Die songs maken het begin gemakkelijk te volgen zonder de vreemde randen weg te halen.
3-5-7 is een scharnierpunt. De wisselingen tussen zacht en hard verbinden de directe songs met de lange stukken erna. Am I Going Up?, Alabaster en Cowboy Kirk geven de ritmesectie meer ruimte om in de muziek te landen. De structuren zijn vrijer en de psychedelische sfeer ontspannener.
Internet sluit af met een uitgebreid bluesarrangement. Mondharmonica draagt bij aan het losse rootskarakter. Het trage tempo geeft de muzikanten ruimte om rond elkaar te bewegen. Het verschilt duidelijk van de directe gitaarsongs aan het begin, maar hoort nog steeds bij het brede albumgeluid.
De variatie kan het verloop wat ongelijk maken. De eerste helft gaat snel van song naar song. Het latere materiaal vraagt meer tijd en aandacht. Die verandering geeft de plaat tegelijk een nuttig gevoel voor omvang. Sleeping Through the War werkt het best wanneer een heldere melodie de sfeer ondersteunt. De sterkste tracks vinden die balans goed. All Them Witches maakt van een grotere productie een natuurlijke omgeving voor zijn spel.
