Solace
Solace geeft REZNs zware psychedelische muziek kalmte en melodie. Trage gitaren en diepe bas bepalen het gewicht. Fluit, toetsen en saxofoon openen de ruimte eromheen. Het album met zes tracks vormt een samenhangend verloop: van rustige introductie naar zware passages en terug naar beschouwing.
Allured by Feverish Visions neemt tijd voor dat decor. De instrumentale opening combineert zachte percussie, fluit en galmende gitaar voordat distortion krachtiger wordt. De sfeer staat goed. De lange duur test wel het geduld van wie op een stevigere inzet van de rest wacht.
Possession geeft duidelijkere beweging. Rob McWilliams' zachte zang past natuurlijk bij cleane gitaar. Het latere zware deel voegt kracht toe zonder de kalmte te verliezen. Zijn stem is belangrijk voor de balans. Hij hoeft niet met de riffs te concurreren om aanwezig te zijn.
Reversal en Stasis leveren veel van het centrale gewicht. De gitaren worden groter en de grooves veeleisender. Rustige gedeelten kunnen de druk nog steeds doorbreken. REZN verbindt die veranderingen goed. Zware momenten horen bij de omliggende muziek in plaats van haar te onderbreken.
Faded and Fleeting brengt met saxofoon een welkome verandering. Het korte arrangement geeft genoeg ruimte om de klank te horen zonder er een curiositeit van te maken. Webbed Roots verenigt daarna meerdere kwaliteiten. Het bouwt van onrustige gitaar naar een sterk, zwaar slot.
Niet ieder instrument krijgt in de productie evenveel ruimte. Basdetails worden moeilijker te volgen wanneer de gitaren groeien. Ook de trage opening kon bondiger. Het zijn merkbare grenzen in muziek die zo sterk op zorgvuldig geordende lagen leunt.
Toch verbindt Solace zwaarte en terughoudendheid meeslepend. De rustige instrumenten horen bij de songs. Het is geen versiering rond bekende riffs. REZN maakt indruk door alles samen te houden en geeft het album zowel een heldere identiteit als een bevredigende beweging.
