Lore
Elder maakt zware rock die blijft bewegen. Lore verdeelt vijf tracks over bijna een uur. De aantrekkingskracht zit in veranderingen binnen de songs. Dikke riffs leiden naar lichte gitaarpassages, ritmes verschuiven en een veelbelovend idee blijft zelden lang stilstaan. Het vraagt veel, met duidelijke muzikale beloningen.
Compendium biedt een goede introductie. De heldere, kronkelende openingslijn van de gitaar ontmoet snel een veel zwaardere ritmesectie. Licht detail en fysiek gewicht lopen door de hele plaat. De gitaren blijven helder genoeg om melodieën te laten opvallen, ook bij een grote vervormde groove.
Legend begint donkerder en maakt dan ruimte voor open, melodieus spel. Bas en drums geven de wisselingen een basis. Hun vaste puls wordt geen eenvoudige begeleiding. De gitaar kan bewegen terwijl eronder eigen wendingen ontstaan.
Het titelnummer duurt bijna zestien minuten. Het ruime middengedeelte gebruikt de geduldige herhaling van psychedelische rock. Daarna wordt het weer zwaarder. Hier wordt Elders aanpak duidelijk. Rustig spel geeft de volgende sterke riff een basis om op te bouwen. Het vult niet simpelweg tijd tussen harde stukken.
Nicholas DiSalvo's zang maakt minder indruk dan de instrumenten. Zijn stem past zonder te overheersen, maar mist de kracht en klankvariatie van de gitaren. De heldere, ruime productie houdt de aandacht bij de betere kwaliteiten.
Alle beweging heeft grenzen. Sommige fade-outs bevredigen minder dan de passages ervoor. Zonder duidelijke refreinen zijn losse songs aanvankelijk moeilijker te onderscheiden. Lore werkt het best als compleet album dat ruimte krijgt. Zorgvuldig spel, sterke riffs en voortdurende ontwikkeling maken die inzet de moeite waard. De eindes konden scherper.
