Trippin’ with Dr. Faustus
Op Trippin’ with Dr. Faustus verwerkt Amplifier het grote gitaargeluid in een gevarieerde reeks progsongs. Zware riffs en melodieuze zang blijven centraal staan. Akoestische passages en opener arrangementen zorgen voor afwisseling. De muziek werkt vaak ook zonder dat je je in het overkoepelende Faustthema verdiept.
Rainbow Machine opent met een sterke groove en een stevige gitaarpartij. De melodie blijft duidelijk binnen het veranderende arrangement. Sel Balamirs zang geeft de uitvoering een persoonlijk karakter. De band verbindt een direct rockidee hier gemakkelijk met een ingewikkeldere structuur.
Freakzone wisselt vaker van richting. Rustige spanning maakt plaats voor zwaar spel. De drums gaan van eenvoudige patronen naar onrustigere variaties. Heldere gitaarlijnen bieden een melodieus tegenwicht, waarna de solo het lange nummer naar een duidelijk hoogtepunt brengt. De verschillende delen gebruiken de extra ruimte goed.
Anubis kiest een zachte benadering. Akoestisch tokkelen en nauw verweven zangharmonieën laten de band afstand nemen van vervormde gitaren, zonder het eigen karakter te verliezen. Gastzangeres Beth Zeppelin draagt bij aan de warmte. Big Daddy voegt een opener folkrockgeluid toe.
Silvio vindt een somberder balans tussen de gitaren en Balamirs zachte voordracht. De wat ongemakkelijke verhouding tussen de partijen maakt het meer dan een gewone zware song. Ook Supernova gebruikt het contrast goed: eerst ontstaat sfeer, daarna groeit de muziek naar een grotere, krachtige uitvoering.
Old Blue Eyes sluit donker af. Nadrukkelijke bas en drums leggen een onheilspellende basis. Wah-effecten voegen een laag rond het ritme toe. Het zware einde brengt de volle kracht van de band terug en sluit daarmee aan op de energie van de opening.
Niet alles is even onderscheidend. Sommige zware gitaarklanken en structuren lijken sterk op elkaar. Op een paar momenten keert de band vooral terug naar bekende ideeën. Toch combineren de beste songs ritmische details, expressieve zang en goed geplaatste rustige stukken. Trippin’ with Dr. Faustus is een fijne progplaat, waarop de stemmingswisselingen het zware spel meer effect geven.
