OK, I'm Sick
OK, I'm Sick laat ongemak niet negeren. Badflower zet angst, misbruik en zelfdestructieve gedachten in songs met sterke melodieën en ruwe alternatieve rock. Josh Katz verbindt fluisteren, spreken en schreeuwen zonder losse uitvoeringen te laten horen. Het beste schrijfwerk geeft elke wisseling een reden.
x ANA x opent doeltreffend. Gitaarlijnen blijven draaien, het ritme is onrustig en Katz maakt de druk met gesproken details direct. Ghost is beheerster gebouwd en laat een verontrustend onderwerp groeien door een goed te volgen melodie. De verteller voelt concreet ontredderd. De situatie draagt de emotie, niet een algemene vraag om verdriet.
Promise Me geeft een van de duidelijkste melodische ontladingen. De band zegt veel wanneer een sterke melodie de tekst vorm geeft. Rustige songs tellen ook: kleine zang en zacht spel kunnen meer ontregelen dan nog een luid deel, vooral bij schade in een relatie die veilig zou moeten zijn. Badflower gebruikt die schaalverschillen om je dichtbij te houden. De instrumenten leven het meest wanneer ze Katz' frasering ondersteunen, niet alleen meer intensiteit toevoegen.
Directheid is niet altijd diepte. Die laat de politieke boosheid te bot worden. Sommige late passages kiezen schok of beschuldiging waar een zorgvuldiger blik krachtiger was geweest. Wide Eyes heeft ook minder muzikale richting. Het lange Cry herstelt met tempowisselingen, stuwende drums en zachte melodische details. De plaat blijft wisselvallig, maar de beste songs beheersen moeilijk materiaal. Hun refreinen maken een ingang naar ongemakkelijke gevoelens en geven de uitvoering genoeg vorm om daarbij te blijven.
