Boy Hits Car
Boy Hits Car geeft zware rock meer akoestiek en sfeer. CRegg Rondell gaat van zachte zang naar grote kracht en gitaren volgen de intensiteit. Dat contrast geeft persoonlijkheid, ook met vertrouwde songstructuren.
The Rebirth zet het neer met akoestisch aanslaan en handpercussie voor een zwaar refrein. Het begin kan ademen. De gitaarimpact komt daardoor harder aan. Zachte klank en directe rockenergie verbinden overtuigend.
Ook I'm a Cloud gebruikt de stem goed. Het ingetogen begin maakt ruimte voordat het agressiever wordt. Rondell geeft zwaar materiaal urgentie. Zijn expressieve zang is een hoofdkwaliteit, ook wanneer instrumentale ideeën gewoon blijven.
Going to India kleurt anders. Oosterse invloed staat naast ritmische zang en zware gitaren. Het blijft bij doordat de elementen een duidelijke identiteit vormen. Er komt niet zomaar een vreemd geluid rond een standaardriff.
De aanpak verrast minder dan de klanken doen vermoeden. Veel songs gaan van een lichte opening naar luide ontlading. Intensiteitswisselingen werken vaak. Arrangementen ontwikkelen niet genoeg eigen ideeën om iedere uitvoering memorabel te maken.
Over de hele plaat telt die zwakte. Meer songonderscheid had de ongewone combinatie beter benut.
Toch heeft Boy Hits Car waardevolle momenten en een moeilijk te negeren stem. De beste songs verbinden akoestisch en zwaar natuurlijk. Het boeiende, wisselvallige album heeft een duidelijkere persoonlijkheid dan consistentie.
