Saturate
Breaking Benjamin klinkt ongeduldig op Saturate. Het debuut kiest eerder voor zware gitaarriffs en scherpe verschillen in zangintensiteit dan voor subtiliteit, maar toont ook een duidelijk gevoel voor melodie. Benjamin Burnley schakelt van een ruwe schreeuw naar een opener refrein zonder dat de muziek haar gewicht verliest. Die balans maakt de verder vertrouwde hardrockaanpak aantrekkelijk.
Wish I May begint met een stevige, gesyncopeerde gitaarpartij. Sugarcoat gaat verder met de hardere kant en geeft Burnleys geschreeuw meer ruimte dan een gemakkelijk meezingrefrein. De zwaardere invloeden zijn duidelijk, ook al zijn de basisvormen herkenbaar.
Medicate laat een zachtere kant van de zang horen. De uitnodigende melodie doorbreekt het geweld eromheen. Polyamorous maakt van een vergelijkbare toegankelijkheid een vlotte, doeltreffende single. De gitaren blijven zwaar, maar de pakkende zanglijnen geven ze een doel dat verder gaat dan de riffs zelf.
Ook elders helpen de rustigere details. Akoestische gitaar geeft Next to Nothing een mildere omgeving, terwijl de strijkers van No Games een laag toevoegen aan de balladeachtige passages. Home verandert duidelijker in de tweede helft. Akoestische en elektrische gitaar komen samen rond een groter refrein. Zulke momenten tonen meer bereik dan de luidste stukken aanvankelijk doen vermoeden.
De drums houden het spel levendig, vooral wanneer de gitaarpatronen voorspelbaarder worden. De productie geeft de ritmesectie voldoende aanwezigheid om dat werk te ondersteunen. Toch kunnen de terugkerende klanken en structuren vermoeien. Burnleys krachtigste zang overstemt af en toe de melodie die hij juist moet dragen.
Saturate overtuigt meer met afzonderlijke nummers dan als volledig geslaagde reeks. Het latere materiaal houdt de vaart van het begin niet altijd vast, en de band werkt nog binnen een bekend geluid. Zware riffs, toegankelijke refreinen en nuttige akoestische details geven het debuut wel een stevige basis. De beste passages tonen genoeg energie en melodische controle om vertrouwde ideeën opnieuw de moeite waard te maken.
