Sci-Fi Crimes
Sci-Fi Crimes geeft de zware rock van Chevelle een donkerder en gevarieerder karakter. De dikke gitaren en grote refreinen blijven herkenbaar, maar Pete Loeffler benut meer van zijn zangbereik en de songs laten meer ruimte voor sfeer. Aan directe kracht ontbreekt het niet. De vooruitgang zit vooral in de manier waarop de band daaromheen met spanning speelt.
Sleep Apnea opent met harde drums en een sterke riff. De zwaarte sluit aan bij eerder werk, terwijl het donkere ritmische gevoel extra beweging geeft. Mexican Sun valt vervolgens sneller aan. Zo blijft het begin energiek zonder dat de songs inwisselbaar worden.
Shameful Metaphors verbindt melodie en spierkracht het overtuigendst. Het gitaarpatroon bouwt vaart op rond zang die kwetsbaarder klinkt dan gebruikelijk in zware rock. Het refrein blijft hangen, maar vooral de natuurlijke weg ernaartoe werkt. Het gevoel krijgt een duidelijke muzikale vorm.
Fell into Your Shoes biedt een andere welkome variatie. Lichtere gitaarpartijen maken plaats voor zware riffs en Loefflers hoge zang geeft daarboven een andere kleur. Ook Roswell's Spell profiteert van expressievere zang. Het zijn bescheiden veranderingen, maar ze geven het vertrouwde geluid meer karakter.
Highland's Apparition kiest voor akoestische gitaar en Interlewd maakt het daarna kort weer kleiner. Dat helpt de sfeer, al voelt de plaats van die onderbrekingen soms onhandig. Het rustige materiaal overtuigt minder direct dan de beste songs met de volledige band.
Jars werkt als rechtlijnige rocker, maar klinkt gewoner naast het sterkere materiaal. Dat spanningsveld loopt door het album: Chevelle doet waardevolle aanpassingen zonder helemaal uit vaste patronen te breken. De luide delen komen nog vaak zoals verwacht.
This Circus sluit sterk af. De centrale melodie ontwikkelt zich voordat de instrumenten geleidelijk wegvallen. Zulke details maken Sci-Fi Crimes de moeite waard. Zware gitaren en toegankelijke melodieën krijgen genoeg onrust mee om het bekende kader interessant te houden.
