Fearless
Fearless vraagt al in de eerste minuten aandacht. Crown Lands begint met een stuk van achttien minuten, vol ritmewisselingen, grote gitaren en heldere synthesizers. De liefde van het Canadese duo voor Rush is duidelijk. Het enthousiasme en de melodische focus maken die invloed ook op eigen voorwaarden aantrekkelijk.
Starlifter: Fearless Pt. II vormt de centrale uitspraak. De lange structuur beweegt tussen krachtige rock en delicate klanken. Instrumentale gedeelten vertellen net zo veel als de zang. Kevin Comeau geeft breedte met gitaar en toetsen. Cody Bowles combineert een hoge, expressieve stem met actieve drums.
Dreamer Of The Dawn biedt een veel snellere ingang. Het directe refrein en de heldere beweging contrasteren nuttig met de opener. Crown Lands kan een korte rocksong schrijven zonder de details van het lange werk kwijt te raken. De melodie kan tussen het drukke spel opvallen.
Penny verkleint de schaal verder. De akoestische instrumental geeft Comeau's gitaar rust en laat de melodie zonder gewicht dragen. Het is een waardevolle pauze. Citadel groeit later vanuit piano naar een groot slot en geeft Bowles opnieuw ruimte voor de stem.
De ambitie maakt het ook lastig. Het langste stuk vooraan vraagt veel voordat een nieuwe luisteraar een ingang vindt. Sommige korte songs moeten hard werken om erop te volgen. Bowles' hoge register kan te scherp naast donkere passages staan. Vertrouwde klanken laten soms de invloed meer horen dan het eigen karakter.
Dat neemt het sterke schrijven niet weg. Fearless heeft opvallende instrumentale passages, memorabele refreinen en duidelijke toewijding aan grote ideeën. Het past bij klassieke progliefhebbers die ontwikkeling de tijd willen geven. Dat geduld loont vaak genoeg, vooral wanneer rustige passages het volgende grote moment helpen vormen.
