Ramagehead
Ramagehead is donkere, strak gearrangeerde rock waarin meer gebeurt dan de korte songs eerst doen vermoeden. O.R.k. combineert rusteloos gitaarwerk, elektronische percussie en expressieve zang. De plaat wordt geen reeks solo's. Het kan meeslepend zijn, al geeft de herhaalde overgang van rustige openingen naar zware delen het geheel niet altijd genoeg vaart.
Kneel to Nothing opent sterk. Een harde riff en krachtig refrein staan tegenover akoestische details en ongemakkelijke toetsen. De onderdelen geven de song gewicht zonder hem moeilijk te volgen te maken. Ook Signals Erased heeft opvallend gitaarspel. Een zachte inleiding groeit naar onrustiger werk met grunge-invloeden.
De rustige muziek is net zo belangrijk. Beyond Sight geeft stemmen en ritme meer ruimte en maakt het geluid opener. Time Corroded voegt warme melodieën toe, met behoud van een donker gevoel. De band kan de aandacht dus ook met terughoudendheid vasthouden.
Black Blooms is een duidelijk hoogtepunt. Serj Tankian zingt samen met LEF in een dramatisch samenspel dat van zachte expressie naar intensere zang beweegt. De gast hoort echt bij de song. Hij verbreedt de emotie en wordt geen losse attractie.
Strangled Words gebruikt akoestische gitaar en piano voor een ander contrast. De twee delen van Some Other Rainbow geven het slot een bredere vorm. Het lange tweede deel werkt de sfeer van het korte eerste verder uit. Bas en percussie blijven op de hele plaat actief zonder de andere instrumenten te verdringen.
De grootste kanttekening betreft de overgangen. Verschillende songs werken naar een grote ontlading. De volgende rustige opening zet de beweging daarna weer terug. De losse uitvoeringen overtuigen sterker dan het gevoel van één doorlopende ontwikkeling.
Toch heeft Ramagehead genoeg karakter om aandachtig naar terug te keren. De beste passages verbinden inventieve arrangementen met memorabele stemmen. De compacte schaal helpt deze stevige progressieverockplaat.
