Phototroph
Phototroph pleit overtuigend voor progressieve rock die meteen bij de song uitkomt. Moon Tooth vult de tracks met ongewone ritmes en drukke gitaarpartijen, maar de refreinen bieden makkelijk houvast. Er wordt veel zwaar gespeeld. De algemene stemming blijft helder en energiek. De band lijkt mensen erbij te willen betrekken, ook wanneer de arrangementen een vreemde afslag nemen.
John Carbone staat centraal in die aanpak. Zijn stem kan ruw, soulvol of bijna theatraal klinken, soms binnen dezelfde song. Dat geeft een persoonlijkheid die gewonere metalzang moeilijk kon evenaren. Nick Lee is op gitaar net zo actief. Hij wisselt compacte riffs met kleurrijke leads af. Bas en drums houden de verschuivende ritmes onder controle.
Deathwish Blues laat horen hoe goed alles past. Krachtige gitaren ondersteunen een zanghook die duidelijk op rockradio thuishoort, zonder de song al te veilig te maken. Alpha Howl haalt meer uit een bluesachtige groove. The I That Never Dies gaat verder de donkere, ingewikkeldere kant op en brengt een welkome stemmingswisseling. Deze songs hebben verschillende vormen, maar horen nog steeds samen.
Ook Carry Me Home verbindt melodie met gedetailleerd spel. Carbone legt echt gevoel in het refrein. De gitaar heeft genoeg ruimte om meer te doen dan de zanglijn volgen. Het afsluitende titelnummer houdt de energie vast en voegt een vleug klassieke metal aan het bredere rockgeluid toe. Het album eindigt zelfverzekerd, in plaats van langzaam door zijn ideeën heen te raken.
De belangrijkste kanttekeningen gaan over intensiteit. Carbone zet zo stevig aan dat je aan zijn stem misschien moet wennen. De dicht opeengepakte productie laat minder ademruimte dan het spel soms nodig heeft. Meer ruimte rond de ritmesectie zou de details beter uit elkaar laten komen.
Toch doet Phototroph iets wat lastig kan zijn: vaardige, ingewikkelde muziek uitnodigend laten klinken. De hooks hebben een duidelijk doel, het spel dient ze en de songs staan sterk genoeg zonder uitleg over de technische onderdelen. Moon Tooth biedt veel om te onderzoeken, met een vriendelijke ingang.
