Asheran
Op Asheran laat DVNE de verschillende kanten van zijn zware muziek opvallend goed op elkaar aansluiten. Dikke riffs, melodieuze gitaarlijnen en contrasterende stemmen bewegen door lange arrangementen. De overgangen voelen meestal als stappen in hetzelfde muzikale verhaal. Sludge, progressieve metal en rustige sfeervolle rock vullen elkaar hier op een natuurlijke manier aan.
The Crimson Path bouwt de sfeer geleidelijk op. Een heldere gitaarlijn en afgemeten percussie zetten de beweging in voordat de zware instrumenten arriveren. De zang kan open en melodieus klinken, maar ook ruw uithalen. Die overgang laat meteen overtuigend horen hoe de band intensiteit op verschillende manieren kan overbrengen.
Viridian Bloom legt meer nadruk op grote gitaarmelodieën en zangharmonieën. De zachte elementen geven de zware passages extra expressie. Rite of Seven Mournings verhoogt de energie weer. Ook binnen de ruime structuren blijft er plaats voor direct en krachtig spel.
Descent of the Asheran behoort tot de ambitieuste stukken. De kale gitaaropening maakt plaats voor een veel voller geluid, waarin de melodieën hoorbaar blijven. Het spel maakt indruk, al wordt de omvang soms te veel. Wat strakker redigeren zou de sterkste ideeën duidelijker naar voren brengen.
De ritmesectie houdt de plaat in beweging. De drums geven de opbouw en afbouw actief vorm. De bas voegt zowel gewicht als eigen details toe. Zo krijgen de lange passages een stevige basis, met ruimte voor de stemmen en melodieuze gitaren erboven.
Scion sluit uitgebreid af met wisselende ritmes, gelaagde gitaren en ruimtelijkere klanken. De sfeer sluit goed aan bij de rest van de plaat, waardoor het slot ook als afronding van het geheel werkt. DVNE weet de verschillende delen genoeg gemeenschappelijks te geven om die ambitie te dragen.
Asheran is een lang en veeleisend debuut. Sommige passages zouden korter mogen. Toch maken de vloeiende opbouw, expressieve zang en sterke gitaren de tijdsinvestering de moeite waard. De band koppelt de fysieke kracht van metal aan een duidelijk gevoel voor melodie en ontwikkeling. Meestal zijn de ideeën sterk genoeg voor de grote vorm die ze krijgen.
