Omens
Omens zet de progressieve rockkant van Elder nadrukkelijk voorop. Toetsen krijgen een grotere rol, rond de gitaren ontstaat meer ruimte en de band onderzoekt een lichter geluid zonder het gewicht van de ritmesectie op te geven. Dat levert vaak indrukwekkende resultaten op. Tegelijk worden zwakke plekken hoorbaar die een zwaardere productie kon verbergen.
Het titelnummer biedt de duidelijkste kennismaking. Orgel en synthesizers leiden naar sterke gitaarriffs en krachtige drums. Er gebeurt veel, maar de partijen reageren op elkaar in plaats van om aandacht te vechten. Wisselende ritmes en melodische gitaarlijnen houden het lange arrangement actief. De zwaardere passages zorgen voor een stevige basis.
Halcyon ontwikkelt die aanpak met een geduldigere opbouw. Het open gitaargeluid en de verschuivende ritmes laten kleinere details opvallen voordat de muziek meer gewicht krijgt. Vooral de afsluitende combinatie van een herhaalde toetsenfiguur en zwaardere gitaar werkt goed. Het klinkt zorgvuldig gearrangeerd zonder stijf te worden.
De zang is minder betrouwbaar. Nicholas DiSalvo's zachte voordracht kan naast het instrumentale werk te dun klinken, vooral op In Procession en Embers. Zijn stem heeft een aantrekkelijke directheid, maar de helderdere presentatie maakt de beperkingen beter hoorbaar. Ook sommige toetsenklanken staan ongemakkelijk ver naar voren in de mix.
Dat telt mee bij nummers die lang genoeg duren om kleine problemen hardnekkig te laten worden. In Procession heeft sterke instrumentale details, maar de zang geeft het arrangement niet altijd de benodigde impuls. Omens overtuigt meer wanneer gitaren en drums samen de beweging bepalen.
One Light Retreating sluit goed af. De gitaarenergie maakt plaats voor een rustige synthesizerpassage voordat de muziek nog eenmaal zwaar terugkeert. Het geeft het album een bevredigend einde zonder het uitgebreidere geluid los te laten.
Omens bevat ambitieuze, knap gespeelde muziek en verschillende uitstekende stukken. De balans tussen sfeer en gewicht blijft aantrekkelijk. De zang en ongelijke mix halen echter niet het vertrouwen van de sterkste composities. Er valt veel te ontdekken, met een paar duidelijke kanttekeningen.
