Revolution
Miranda Lambert geeft haar countrysongs op Revolution een groot, ruw gitaargeluid. De drums slaan hard, luide arrangementen worden soms druk en haar stem heeft veel kracht. Toch biedt het album meer dan houding. De rustige songs laten een zangeres horen die twijfel en genegenheid even geloofwaardig maakt als boosheid.
Only Prettier gebruikt de scherpe kant goed. Lambert brengt de beledigingen met humor en houdt binnen de aanval oog voor eigen fouten. Maintain the Pain trekt verder richting gitaarrock met een vervormde riff en sterk aangezet refrein. De energie werkt. De zware productie doet soms alleen werk dat haar zang zelf zou kunnen dragen.
White Liar toont een minder zeker personage. De countrypop blijft toegankelijk, maar kwetsbaarheid maakt de confrontatie ingewikkelder. Dead Flowers vindt een even effectief emotioneel middelpunt. Enkele goed gekozen regels zeggen veel. Lamberts voordracht geeft gewicht zonder een ingewikkeld verhaal nodig te hebben.
Airstream Song is een van de aantrekkelijkste tempowisselingen. De gemakkelijke beweging laat meer ruimte rond de stem. Het contrast met het luide materiaal is bijzonder welkom. Ook Time to Get a Gun profiteert van hoe zij het personage brengt. Humor staat naast de hardere implicaties van het verhaal.
The House That Built Me maakt de emotionele schaal weer kleiner. De sobere aanpak klinkt persoonlijk en direct. Makin' Plans houdt zich anders in en laat ideeën over een gezamenlijke toekomst onuitgesproken. Virginia Bluebell eindigt teder en geeft na zoveel kracht een zacht slot.
Het grootste nadeel is hoe dwingend sommige arrangementen aandacht vragen. Dikke gitaren maken verschillen tussen songs vlakker. Vijftien tracks geven meer ruimte dan het beste materiaal nodig heeft. Een minder vol geluid zou de veranderingen in Lamberts stem beter laten horen.
Toch slaagt Revolution door het bereik van teksten en uitvoeringen. De boze songs hebben karakter. De doordachte momenten geven de blijvende aantrekkingskracht. Het is sterke countryrock waarvan de beste details af en toe met het eigen volume moeten concurreren.
