Crooked Tree
Molly Tuttle geeft haar gitaarspel op Crooked Tree een plek in bluegrass die songs even belangrijk vindt als instrumentbeheersing. De snelle wisselwerkingen en heldere samenzang maken indruk. Ze dienen echter verhalen met een herkenbare menselijke kern. Tuttle beweegt zich gemakkelijk binnen de traditie en maakt tegelijk plaats voor onderwerpen uit het heden.
De gastenlijst doet een drukbezette plaat vermoeden. In de praktijk voegen de meeste bijdragen een bruikbare kleur toe. Margo Price zingt mee in Flatland Girl, een warme beschouwing over familie en afkomst. Gillian Welch geeft Side Saddle een extra sterke stem in het verzet tegen beperkende verwachtingen van vrouwen. Tuttle blijft centraal, omdat haar zang overtuigend genoeg is om naast die verschillende persoonlijkheden te staan.
Nashville Mess Around benadert de druk van een groeiende stad luchtiger. Het snelle verloop en de speelse voordracht voorkomen dat de klacht een preek wordt. Ook Big Backyard is uitnodigend. Old Crow Medicine Show helpt een breed gemeenschapsgevoel levendig te maken zonder het te zoet te laten worden.
Er is ook donkerder materiaal. Castilleja volgt de bluegrasstraditie van de moordballade. The River Knows trekt een koudere lijn door verraad en wraak. Die songs geven de plaat meer emotioneel bereik dan de heldere buitenkant aanvankelijk doet vermoeden. Het spel blijft aantrekkelijk zonder van elk verhaal iets vrolijks te maken.
San Francisco Blues vertraagt en laat meer ruimte voor spijt. Tuttles gedachten over het verlaten van de westkust passen natuurlijk bij de bluesachtiger omgeving. Grass Valley sluit af met jeugdherinneringen aan bluegrass. Zo krijgen de muzikale wortels een plek in de songs zelf. Het is een passend einde voor een album dat met een levende gemeenschap verbonden klinkt.
Sommige passages zijn druk. Wie een grote breuk met traditionele bluegrass zoekt, zal de aanpak vertrouwd vinden. De vele gasten hoeven ook niet altijd zoveel ruimte te krijgen. Toch slaagt Crooked Tree door scherp spel, expressieve zang en heldere teksten in balans te brengen. De warmte maakt het vakmanschap toegankelijk. De sterke verhalen geven het bovendien meer betekenis dan nog een snelle solo.
