The Death Defying Unicorn
Motorpsycho en toetsenist Ståle Storløkken maken van The Death Defying Unicorn een grote, theatrale tocht. Zware rock, jazz en orkestmuziek delen dezelfde ruimte. Strijkers en koper doen veel meer dan versieren. De muziek volgt een zeeverhaal, maar de grootste aantrekkingskracht zit in de voortdurende wisselwerking tussen de spelers.
Out Of the Woods maakt een onrustige sfeer met houtblazers en strijkers. The Hollow Lands vergroot de klank. Eerst komt een voller ensemble, daarna ruimte voor zang en akoestische gitaar. De beweging tussen druk en open geeft het begin een duidelijke dramatische vorm.
Through the Veil ontwikkelt rond een sterk herhaald figuur. Harmonie en details eromheen worden ingewikkelder, maar het ritme biedt een middelpunt. Zo kan de samenwerking vol worden zonder de voorwaartse beweging van een rockband te verliezen.
Doldrums verandert de omgeving via rustige uitwisselingen tussen orkestinstrumenten. Into the Gyre brengt weer een krachtige combinatie van melodische psychedelica en onregelmatige ritmes. Die overgangen verbinden het album, ook wanneer passages onderling heel anders klinken.
De donkere tweede helft komt minder direct binnen. Sommige trage, ruimtelijke stukken hebben meer tijd nodig voor vaart. Het drama maakt de afstand tussen rockpassages groot. De rustige spanning hoort bij het ontwerp, maar niet elk deel boeit daardoor evenveel.
Mutiny! herstelt een sterkere lichamelijke aanval met krachtige bas, actieve drums en gitaar. Into the Mystic geeft het einde meer openheid. Viool en toetsen staan centraal in de finale. Terugkerend materiaal verbindt het slot met de eerdere tocht.
De plaat vraagt veel door lengte én door de gebeurtenissen binnen de arrangementen. De omvang vermoeit soms, maar de samenwerking maakt een ongewoon rijk geluid. The Death Defying Unicorn slaagt doordat orkest en band steeds elkaars rollen veranderen. Het is progrock met fantasie, kracht en het overtuigende gevoel dat hier iets bijzonders gebeurt.
