Second Life Syndrome
Conceiving You heeft maar een klein pianomotief nodig om zijn gevoel duidelijk te maken. Riverside laat het nummer daaromheen groeien. Mariusz Duda's stem en Piotr Grudziński's gitaar voegen emotie toe zonder het eenvoudige middelpunt te verdringen. Second Life Syndrome maakt zijn grotere ambitie geloofwaardig doordat het ook op die kleine schaal overtuigt.
Onder de melancholie speelt een actieve ritmesectie. Duda's bas geeft passages vaak hun richting. Toetsen maken ruimte rond de gitaar. De muzikanten kunnen krachtig spelen, maar het samenspel is belangrijker dan laten horen hoe moeilijk een losse partij is.
Volte-Face laat dat uitstekend horen. De zware delen hebben een stevig tastbaar gewicht. De ruimere stukken voorkomen dat kracht de enige uitdrukking wordt. Solo's volgen een emotionele lijn en ritmewisselingen laten het nummer groeien. Het is ingewikkelde muziek met een direct dramatisch doel.
Het titelnummer trekt die vaardigheid over bijna zestien minuten door. De openingssfeer suggereert mogelijkheden voordat bas en zware groepspassages de beweging gaan bepalen. De delen hebben genoeg eigenheid om de tocht inhoud te geven. De gedeelde melodieuze taal verbindt ze. Het laatste gitaarwerk voelt als een bestemming die eerder zorgvuldig is voorbereid.
Dance With the Shadow is donkerder en confronterender. Duda geeft de intensiteitswisselingen een menselijk middelpunt. Het wordt geen reeks instrumentale uitdagingen. Reality Dream III is een overtuigende woordloze tegenhanger, waarin gitaar en toetsen het gesprek voeren.
Artificial Smile onderscheidt zich binnen dit geheel minder. De directere aanval heeft energie, maar de songs eromheen vinden rijkere verhoudingen tussen sfeer en kracht. Die afwisseling is nuttig, maar het nummer zelf is geen belangrijke reden om terug te keren.
Before sluit af met een geleidelijke ontwikkeling van klankkleur en laat de emotionele vragen open. Die terughoudendheid past bij een plaat over innerlijke verandering. Second Life Syndrome kan overweldigen, maar het beste schrijfwerk blijft toegankelijk via een basfrase, een stembuiging of een gitaarmelodie die precies genoeg zegt.
