Keep Me Fed
The Warning maakt op Keep Me Fed meteen indruk en geeft die indruk met goede songs een vervolg. Het vierde album van het Mexicaanse trio zit vol zware riffs en heldere melodieën. De drie zussen Villarreal spelen zo strak dat de directe aanpak volkomen bewust voelt.
Six Feet Deep opent effectief. De gitaren schuren stevig, Daniela's stem geeft de melodie een duidelijk middelpunt en de ritmesectie houdt alles in beweging. De sterke punten staan er snel, zonder alle ideeën in één track te willen stoppen.
S!CK komt nog directer binnen. Riff en refrein werken samen en geven de song zelfvertrouwen dat voorbij de eerste aanstekelijke melodie blijft bestaan. De band voelt zich thuis in toegankelijke rock en geeft die met het spel genoeg gewicht.
Qué Más Quieres brengt Spaanse zang en opnieuw sterke ritmische aandrijving. De gitaren zijn bijzonder levendig. Binnen het album heeft deze uitvoering een eigen karakter. Het is een duidelijk hoogtepunt omdat de energie echt bij deze song hoort.
De ritmesectie is overal belangrijk. Paulina's drums en Alejandra's bas geven de gitaren een stevige basis, met genoeg beweging om grote refreinen niet stil te laten staan. MORE benut die aandrijving goed. Sharks voegt een scherpere, agressievere kant toe.
Er zijn ook rustigere kleuren. Escapism geeft sfeer meer ruimte. Hell You Call a Dream maakt spanning met een donkerdere melodie. Daardoor wordt de plaat geen ononderbroken reeks even grote rocksongs.
De nadruk blijft op een directe verbinding met de luisteraar liggen. Sommigen zullen lossere arrangementen of langere instrumentale verkenningen willen. Daar halen deze songs hun kracht niet uit. The Warning weet goed welk onderdeel moet leiden en wanneer dat naar voren moet komen.
Automatic Sun sluit sterk af, met een melodie die naast het gewicht van de instrumenten overeind blijft. Keep Me Fed is zelfverzekerde, goed gespeelde moderne rock met veel karakter binnen een direct geluid. De songs zijn groot omdat de band ze goed heeft opgebouwd.
