Rubberneck
Rubberneck laat een opgewekte gitaarmelodie een beetje dreigend klinken. Toadies heeft een goed gevoel voor deuntjes die blijven hangen. De stem klinkt alleen vaak gespannen, wantrouwig of op het punt om te schreeuwen. Die wrijving geeft de compacte nummers veel meer karakter dan hun eenvoudige basis doet vermoeden.
Het instrumentale Mexican Hairless is een slim begin. Bas, drums en gitaren laten eerst hun hechte samenspel horen, voordat de zang alle aandacht kan opeisen. Mister Love brengt Vaden Todd Lewis vervolgens in beeld. Hij wisselt een rustige toon af met een veel hardere aanval, zonder de vaart uit de band te halen.
Possum Kingdom is de voor de hand liggende trekker, maar de toegankelijke melodie maakt het niet geruststellend. Lewis is nadrukkelijk aanwezig. Het ritme beweegt onregelmatig genoeg om de uitnodiging ongemakkelijk te houden. De melodie lokt je binnen, terwijl de uitvoering maakt dat je dat welkom moeilijk vertrouwt.
Backslider en I Come from the Water laten meer van de wortels horen. Onder de krachtige gitaren zit een bluesbeweging. Vooral de shuffle van dat laatste nummer geeft de band een tastbare swing. De religieuze taal in Backslider zorgt ook voor specifieke spanning in Lewis' zang. Zijn intensiteit heeft een omgeving en een onderwerp. Dat maakt haar effectiever dan algemene woede.
Tyler is opnieuw een hoogtepunt. Het verhaal verandert geleidelijk de betekenis van de muziek eromheen. De band geeft het genoeg ruimte om verontrustend te worden, zonder voor iedere wending een ander geluid nodig te hebben. Away werkt directer: een terugval in de begeleiding maakt de terugkeer van de band groter.
Een paar tracks onderscheiden zich minder. Quitter en Velvet houden de energie hoog, maar de klachten en muzikale vormen zijn minder boeiend dan de vreemdere verhalen. De korte speelduur voorkomt dat die passages echt gaan slepen.
Rubberneck blijft werken door de verbinding tussen strak gespeelde muziek en onrustige verbeelding. Je kunt er plezierig op bewegen terwijl er iets onopgelost blijft hangen. Toadies laat die combinatie natuurlijk voelen. De melodieën zijn sterk genoeg om het ongemak te laten bestaan.
