Witness
Straight Lines trekt je op Witness meteen ritmisch mee. De riff draait zwaar rond, maar VOLA laat het refrein de beweging veranderen in plaats van alleen het volume. Die directheid binnen een ingewikkeld arrangement is de grootste kwaliteit.
Head Mounted Sideways vergroot het contrast. Bewerkte stemmen en een harde ritmische figuur bouwen spanning. Een warme melodie geeft even verlichting. Het is dramatisch en beheerst. Soms klinkt het bijna te opgesloten, maar de heldere vorm voorkomt dat details afleiden.
Het drumwerk geeft 24 Light-Years andere energie. Kleine ritmische bewegingen houden het zachte arrangement levend. Stem en instrumentlagen roepen meer ruimte op. Het raakt openlijk zonder een zware onderbreking nodig te hebben en is een van de volledigste songs.
These Black Claws experimenteert nadrukkelijker. SHAHMEN brengt met rap een andere stem. De beat plaatst de lage gitaren in een nieuwe omgeving. Niet alle delen sluiten even goed aan, maar het risico is nuttig. Het laat een mogelijke richting zien in plaats van nog een versie van hetzelfde contrast.
Het heldere materiaal is wisselvalliger. Napalm heeft een sterk refrein, maar de nadrukkelijke elektronische begeleiding verdringt soms de emotie in de zang. Ook Freak heeft een aantrekkelijke melodie die kleiner misschien beter had gewerkt. Een natuurlijk veranderende emotionele schaal maakt de arrangementen sterker.
Stone Leader Falling Down wordt met zijn vasthoudende ritme en dreigende karakter weer scherper. Inside Your Fur sluit toegankelijk af, terwijl de klanken wat ongemak bewaren. Dat laat meer na dan ongecompliceerde vrolijkheid had gedaan.
Witness heeft genoeg memorabele songs om de volle presentatie te belonen. Soms onderstreept de band een refrein te zwaar. Ritmische details en Myginds herkenbare stem houden het boeiend. De beste songs komen meteen over en bewaren tegelijk kleinere onderdelen om opnieuw te ontdekken.
