Black Market
Weather Report maakt zijn ingewikkelde spel op Black Market gemakkelijk toegankelijk. Funkritmes en heldere melodieën trekken direct, terwijl toetsen en veranderende arrangementen het avontuurlijk houden. De plaat legt ook een wisseling op bas vast. Alphonso Johnson en Jaco Pastorius dragen allebei bij. Die variatie versterkt het album zonder het onrustig te maken.
Het titelnummer opent met een bijzonder uitnodigende combinatie van bas en synthesizer. Johnson geeft het ritme stevige beweging. Joe Zawinul voegt een heldere melodische laag toe. Wayne Shorters saxofoon sluit aan zonder het arrangement te overheersen. Partijen blijven eigen en werken toch naar dezelfde vorm.
Cannon Ball heeft een andere sfeer. Een zacht begin groeit via stemmingswisselingen, geleid door toetsen en drums. Pastorius ondersteunt hier en maakt er niet meteen een basshow van. De beschouwende toon contrasteert goed met de opener.
Gibraltar is uitgebreider. De bas houdt de lange structuur in beweging. Elektronische klanken geven een ongewone kleur. Het spel kan uitvoerig zijn, maar de ritmische basis maakt het gemakkelijker te volgen dan de hoeveelheid partijen suggereert.
Barbary Coast geeft Pastorius meer nadruk. De baslijn heeft directe funkaantrekkingskracht en de korte vorm houdt de uitvoering gericht. Johnson is over de plaat even belangrijk. Zijn spel geeft veel van de beweging die de lange stukken overtuigend maakt.
Niet elke keuze werkt even goed. Het ongewone blaasinstrumentgeluid in Three Clowns leidt soms af, vooral naast Shorters natuurlijk aansprekende saxofoon elders. Sommigen zullen meer open improvisatie willen dan de strakke composities toelaten.
De kracht van Black Market is hoe die composities individuele eigenheid ruimte geven. Bas, toetsen en saxofoon kunnen leiden zonder de rest bijkomstig te maken. Weather Report verbindt herkenbare thema's met genoeg ritmische en klankvariatie om ook na de eerste pakkende momenten te blijven boeien.
