A Place in the Queue
The Tangent biedt op A Place in the Queue een royale, soms te royale verzameling progrock. Twee composities duren langer dan twintig minuten. Daartussen staan jazz, orgelrock en onverwachte disco. Het spel blijft boeien. De vraag is of elk deel genoeg toevoegt om de lengte te rechtvaardigen.
In Earnest maakt de lange vorm overtuigend. Een zachte opening met piano, fluit en akoestische gitaar geeft een emotioneel middelpunt voordat de toetsen dramatischer worden. Orgel en synths leiden naar scherpe gitaar. Rustige momenten voorkomen dat het grote arrangement uitput.
Lost in London wordt lichter. Elektrische piano en fluit geven een gemakkelijke swing. Bas en drums houden beweging. DIY Surgery volgt met een korte, veel drukkere jazzrockwisselwerking.
GPS Culture zet orgel en bas weer vooraan. Follow Your Leaders voegt zware gitaar en krachtige ritmes toe. De instrumentale wisselwerking blijft een grote kwaliteit. Zelfs wanneer meerdere spelers aandacht vragen, blijven hun partijen helder.
The Sun in My Eyes is de onhandige verrassing. Het dansritme en heldere refrein zijn direct toegankelijk. De stijlwisseling voelt soms los van het omringende materiaal. Op zichzelf is het plezierig, zonder essentieel voor het hele album te zijn.
Het titelnummer keert naar donkerder, ruimer geluid terug. Saxofoon introduceert het stuk. Akoestische gitaar en rustige zang maken geleidelijk plaats voor grote toetsen- en gitaarsecties. Er zijn uitstekende momenten, vooral bij speelsere ritmes. Als volledige structuur overtuigen de vele veranderingen minder dan in In Earnest.
A Place in the Queue heeft genoeg sterke composities en kleurrijk spel om de inzet te belonen. Een kortere versie zou mogelijk meer indruk maken. Toch geven warme melodieën, levendige jazzrock en ambitieuze arrangementen geduldige progliefhebbers veel plezier.
