Kodama
Kodama brengt veel beweging in Alcests mix van zachte melodie en zware gitaar. Het Franse duo laat de rustige muziek op eigen tempo groeien. Harde zang en snelle drums geven grote passages echte kracht. Geen van beide kanten voelt als onderbreking. De beste arrangementen laten veranderingen bij hetzelfde muzikale idee horen.
Het titelnummer biedt een sterke introductie. Een heldere gitaarmelodie leidt een lang arrangement door zachte en zware omgevingen. Uiteindelijk opent een uitgebreide instrumentale passage. Er is genoeg richting voor zinvolle lengte. De melodie mag landen voordat het gewicht eromheen verandert.
Eclosion maakt het contrast duidelijker. Zachte gitaren staan naast ruwe zang en snelle drums. Een akoestische passage verandert tegen het einde opnieuw. De delen blijven nauw verbonden, ook wanneer hun buitenkant verschilt. Het geeft meer karakter dan eenvoudig wisselen tussen kalmte en lawaai.
Je Suis D'ailleurs haalt gelaagde gitaren naar voren. Neiges melodieuze zang houdt het volle arrangement bijeen. Harde passages voeren druk op zonder het verlangen weg te nemen. De aantrekkingskracht zit tussen zangmelodie en omliggende kracht. Ook in drukte blijft de muziek expressief.
Oiseaux De Proie is opnieuw een sterke piek. Donkere spanning groeit naar snel, agressief spel. Tremologitaar en harde zang maken de metalinvloed duidelijk. De krachtstoename is verdiend. De plaat liet genoeg ruimte voor minder confronterende muziek eromheen.
Onyx sluit vreemder af. De korte instrumental gaat naar ambientlawaai in plaats van een uitgewerkte song. Het werkt als donkere slotklank, maar kan na de grote stukken mager voelen. Ook het lichte middengedeelte heeft minder momenten die meteen opvallen.
Dat tast de hoofdprestatie weinig aan. Kodama geeft lange arrangementen een helder melodisch doel. Genoeg contrast houdt de geleidelijke ontwikkeling interessant. De songs vragen geduld. De sterkste passages bieden meer dan een indrukwekkende geluidsmuur. Ze geven die een vorm die het volgen waard is.
