Another Language
Another Language laat overtuigend horen hoe klank de belangrijkste stem van een instrumentale band kan zijn. This Will Destroy You combineert zware gitaren met vervaagde elektronica, rustige toetsen en vervormde ritmes. De grens tussen die geluiden wordt vaak moeilijk te onderscheiden. Het album kan binnen dezelfde passage prachtig en krachtig zijn, al vraagt de geduldige aanpak soms meer tijd dan de ideeën nodig hebben.
New Topia begint zacht met gitaar en synth. Drums laten het groeien naar een dichte stormloop. Dustism verandert gitaarmuziek ook met elektronische bewerking en percussie. De opname telt mee: echo en vervorming veranderen de ontmoeting tussen instrumenten, niet alleen de grootte.
Serpent Mound beweegt gebrokener. Rust gaat naar onderbrekingen en elektronische haperingen vóór zwaarte. De ontregeling past bij uiteenvallen en hervormen. Toch kan alweer een groot slot na lang wachten vertrouwd worden.
War Prayer gebruikt het contrast beter. Rust laat gitaren en strijkers ademen, zodat drums en vervorming betekenisvoller terugkeren. Mother Opiate herhaalt een kaal idee met bewegende klanken eromheen. Het maakt ruimte in plaats van alleen lawaai voorbereiden.
Invitation en Memory Loss herstellen beweging via drums en gitaarlagen zonder nevel te verliezen. God's Teeth sluit zacht af met piano en ruis die kwetsbaar wegzakken. Het helpt na de druk.
De langere ambientpassages blijven de grootste hindernis. Sommige drukken echt iets uit, terwijl andere de komst van een niet altijd onderscheidende ontlading uitstellen. Toch heeft Another Language genoeg karakter in de productie en genoeg detail in de beste arrangementen om die ongelijkheid te aanvaarden. De band overtuigt vooral wanneer ruimte en lawaai als delen van hetzelfde muzikale idee voelen.
