Golden State
Golden State zet de gitaren van Bush weer centraal. De elektronische nadruk van The Science of Things maakt plaats voor directe post-grunge. Grote riffs en zanghooks dragen het meeste gewicht. De band voelt zich hier thuis. De sterkste songs profiteren van dat zelfvertrouwen. De bekende vormen maken de grenzen tegelijk duidelijk.
Solutions introduceert het met een cleane gitaarfiguur, toetsen op de achtergrond en een bewegende baspartij. Het arrangement heeft meer klanklagen dan een simpele terugkeer naar luide gitaren doet vermoeden. Herkenbaar Bush-geluid en kleine veranderingen eromheen komen in balans.
Headful of Ghosts en The People That We Love geven dat het duidelijkste doel. De riffs zijn direct. De melodieën hebben genoeg vorm om songs te onderscheiden. Gavin Rossdales woorden blijven soms lastig vast te pinnen. Zangvoordracht en gitaar communiceren duidelijker dan de frasen zelf.
Het rustige materiaal contrasteert wisselvalliger. Out of This World kleedt het geluid uit richting een minimale, industriële omgeving. Inflatable kiest veel zachtere pop. De verandering werkt op zichzelf. De soepele afwerking vermindert soms de spanning die de luide songs effectief maakt.
Elders wordt vertrouwd terrein een nadeel. Fugitive brengt te weinig beweging tussen couplet en refrein. Latere songs laten minder indruk achter dan het begin. De productie maakt het geluid fors. Gewicht alleen maakt niet iedere melodie even memorabel. Het album werkt wanneer een heldere hook de gitaren richting geeft.
Float eindigt sterker. De brede melodie geeft het slot een duidelijke bestemming. De plaat keert terug naar de kwaliteiten van het vroege materiaal. Golden State vindt zichzelf niet opnieuw uit. Zwakkere songs voorkomen een volledig succes. Toch past directheid bij Bush. Het beste materiaal laat horen hoeveel een gericht arrangement en een sterke melodie binnen een gevestigde stijl kunnen bereiken.
