The Science of Things
De elektronische puls van The Chemicals Between Us past verrassend goed bij Bush. De bekende gitaren krijgen een steviger omtrek. Gavin Rossdales stem hoort bij het ritme in plaats van er alleen emotioneel boven te staan. The Science of Things overtuigt vooral wanneer de extra klanken beweging veranderen.
Warm Machine begint met brede gitaren en een refrein dat het gewicht eromheen overleeft. De drums zijn groot aanwezig, maar de melodie houdt ruimte. Jesus Online heeft een beweeglijker groove. De zangmelodie overtuigt minder dan het openingsritme belooft.
The Chemicals Between Us blijft het duidelijkste succes. Riff en bewerkte drums versterken elkaar en voelen samen ontworpen. Er is weinig extra techniek nodig om Bush anders te laten klinken. Het geeft de uitvoering meer karakter dan alleen Rossdales vertrouwde gespannen zang.
40 Miles from the Sun vertraagt effectief. Losse beweging en ruimte geven verlichting zonder bijkomstig te voelen. Ook Letting the Cables Sleep is sterk. Een heldere melodie en beheerste stem doen veel werk. Strijkers ondersteunen de sfeer zonder het belang van de song aan te kondigen.
Elders wisselt de kwaliteit. The Disease of the Dancing Cats verbindt zware gitaren en elektronica interessant. Gewonere rocksongs hebben soms minder memorabele melodieën. De zorgvuldige volgorde houdt het geheel soepel, ook wanneer losse nummers weinig indruk nalaten. Dat kan het probleem even verhullen, maar lost het niet op.
The Science of Things is een aantrekkelijke verbreding met ongelijk materiaal. De beste tracks maken studiodetails deel van het schrijven. Zonder die verbinding blijft het druk rond een gewoon idee. De singles en rustige hoogtepunten geven toch reden om er tijd voor te maken.
