Ignore This
Ignore This geeft Dead Pony veel ruimte om te laten horen wat de band kan. In zestien tracks komen dikke gitaarriffs, heldere zanghooks en rusteloze elektronica samen. Korte, vreemde stukken onderbreken de grote songs. Het geluid is direct genoeg voor rechtlijnige alternatieve rock. De extra details geven speelsheid.
Het titelnummer zet de aanpak helder neer. Vervormde bas en wisselende lagen staan rond Anna Shields' krachtige stem. Het refrein opent meteen een weg door het lawaai. De elektronica bepaalt de beweging. Het is geen oppervlakkig effect om de gitaren groter te laten lijken.
COBRA vindt opnieuw een goede balans. Zware riffs en pulserende synths maken het ritme dansbaar. Een lage mannenstem contrasteert met Shields. Verschillende stemmen en klanken trekken dezelfde kant op. De hook voelt als het natuurlijke middelpunt.
RAINBOWS en Bad Girlfriend tonen de heldere mogelijkheden. De eerste haalt elektronica verder naar voren. De tweede gebruikt een door disco beïnvloede groove en een bondig refrein. Beide laten horen dat Dead Pony toegankelijke songs kan schrijven zonder gewicht te verliezen. About Love biedt met een zachter refrein opnieuw welkome verandering.
De productie overtuigt minder wanneer alles aandacht opeist. Bij zwaar materiaal kan het hoog vermoeien. De zang staat soms zo ver vooraan dat instrumenten impact verliezen. De energie helpt de songs. Meer ruimte in de mix had meer van het spel hoorbaar gemaakt.
De korte intermezzo's geven een eigen vorm. Afsluiter Motor City Mad Man voelt wel los van de rest. Ignore This klinkt daardoor ambitieuzer dan volledig uitgekristalliseerd. Toch zijn de beste riffs en melodieën sterk genoeg om de experimenten de moeite waard te maken. Dead Pony heeft een duidelijke identiteit. Een paar ruwe keuzes voorkomen dat het debuut die helemaal benut.
