Affinity
Affinity vindt een nuttige plek voor synthesizerklanken die bewust gedateerd kunnen lijken. Haken zet heldere toetsen en elektronische drumkleuren in zware, veranderende arrangementen. Het eigen gezicht is al duidelijk voordat de grotere ideeën verschijnen. Het oppervlak is speels, de onderliggende muziek vaak gespannen.
1985 toont het vroeg het volledigst. Nadrukkelijke bas en toetsleads trekken meteen aan. Het verschuivende ritme voorkomt dat de klanken alleen een historisch kostuum worden. Zangmelodieën blijven door de veranderingen helder, zodat het lange arrangement toegankelijk voelt. Initiate biedt een kortere, stevigere ingang. Lapse geeft de melodische kant meer ruimte. Die directe songs scheppen een herkenbare wereld waaruit de uitgebreide stukken kunnen vertrekken.
The Architect staat centraal met een veel groter ontwerp. Rustige passages en zware terugkeer geven omvang. Einar Solbergs gaststem voegt een hardere rand toe. Sommige instrumentale ideeën maken meer losse indruk dan de hele reis. Het vermogen om emotioneel gewicht te veranderen blijft indrukwekkend. Earthrise overtuigt compacter: open melodieën en ongelijke ritmische beweging geven karakter zonder opnieuw een lange ontwikkeling. Red Giant kiest daarna een donkere, afgemeten groove en laat sfeer meer doen.
The Endless Knot brengt schurender samenspel van elektronica en gitaar terug. Bound by Gravity sluit geduldig af. De herhaalde patronen groeien geleidelijk. Het kalme begin biedt herstel na alle eerdere activiteit. Affinity boeit niet op elke schaal evenveel, maar de sterkste keuzes verbinden bekende toetskleuren doelgericht met krachtig spel. Haken overtuigt vooral wanneer het arrangement een direct herkenbare frase dient, zoals op 1985 en Earthrise. Daarmee wordt de ongewone klankwereld toegankelijk. De instrumentale diepte geeft redenen om te blijven.
