Visions
Visions vraagt veel tijd en laat daarna overtuigend horen waarom. Hakens tweede album zit vol lange songs, wisselende ritmes en instrumentale details, maar heeft ook heldere melodieën en richting. De techniek maakt indruk doordat ze de songs ontwikkelt.
Nocturnal Conspiracy is een vroeg hoogtepunt. Zware en rustige stukken wisselen doelgericht. Ross Jennings geeft zangfocus en warmte aan arrangementen die anders afstandelijk konden worden. De complexiteit laat de melodische ideeën herkenbaar.
Korte stukken brengen afwisseling. Portals laat de instrumenten samen vooruitwerken zonder zang in het midden. Shapeshifter en Deathless geven sfeer en directe zang meer ruimte. Hun rust geeft het zware werk een contrast dat nog meer riffs niet hadden gegeven.
Alles leidt naar het titelnummer. In meer dan twintig minuten had dat gemakkelijk losse passages kunnen worden die op een einde wachten. Terugkerende ideeën houden de wisselingen echter bij elkaar. Gitaar en toetsen staan vooraan, maar de sterkste momenten verbinden hun beweging met zangthema's. Het slot hoort bij de hele plaat.
De omvang beperkt het publiek wel. Een conceptalbum van zeventig minuten met zoveel activiteit vraagt aandacht. Speelse geluidseffecten onderbreken soms de sfeer. Ook de theatrale kant is nadrukkelijk. Dat hoort bij Haken en verdwijnt niet doordat iedereen uitstekend speelt.
Voor liefhebbers van melodieuze progressieve metal is de balans overtuigend. De kleine songs hebben genoeg karakter om de grote finale te dragen, niet alleen ernaartoe te leiden. Nocturnal Conspiracy en Deathless zijn goede ingangen. De volledige Visions beloont de langere investering.
