Wired
Wired zet Jeff Becks gitaar in een krachtigere, toetsenrijke vorm van jazzrock. Er is veel snelheid. Ritmes en contrasterende arrangementen geven meer dan demonstratiewaarde. Beck laat een korte frase net zo eigen klinken als een lange solo. Het album hangt minder samen dan Blow by Blow. De beste momenten tonen hoeveel persoonlijkheid hij aan verschillende omgevingen geeft.
Led Boots maakt meteen impact. Onder de herhaalde figuur duwen de drums hard. Beck krijgt een stevige basis voor explosieve leadgitaar. Come Dancing gebruikt een lossere, funkiger groove voordat een vervormde solo de druk verandert. De gitaar hoeft niet alles te overheersen om bij binnenkomst te wegen.
Goodbye Pork Pie Hat kiest anders. Bends, cleane klanken en beheerste feedback maken de melodie expressief en bijna vocaal. De begeleiding laat ruimte, zodat fraseveranderingen makkelijker te volgen zijn. Klank en melodie voelen onafscheidelijk. Het is een van de sterkste stukken.
Ook ritmisch materiaal heeft karakter. Head for Backstage Pass gaat door veranderende patronen onder een gruizige gitaar. Blue Wind laat Beck en Jan Hammer directer uitwisselen. De herhaalde figuur geeft een helder referentiepunt. Energie komt uit hun reacties eromheen.
Sophie overtuigt minder als compleet arrangement. Actieve drums en dringende gitaar hebben kracht. De lange vorm en sommige nadrukkelijke toetsengebaren zetten het alleen te zwaar aan. Play with Me is gerichter. De openingssynth en sterke leadklank houden de beweging vast. Het toont zowel bereik als wisselvalligheid.
Love Is Green sluit zacht af met akoestische gitaar, piano en ingetogen elektrische lead. Het geeft een nuttige ontlading. Wired is een zeer sterke instrumentale plaat. Melodie en ritmische details spreken ook luisteraars buiten de kring van gitaarliefhebbers aan. Sommige arrangementen konden terughoudender. Becks frasering en de spelkwaliteit geven steeds een eigen stem.
