Boggy Depot
Boggy Depot geeft Jerry Cantrells zware gitaargeluid meer mogelijkheden dan gewone rock. De donkere riffs en gelaagde stemmen zijn vertrouwd. Countryaccenten, toetsen en blazers voegen andere kanten toe. Cantrells zang vormt een duidelijk middelpunt zonder ieder arrangement te beheersen. De plaat werkt het best wanneer de verschillende details een sterke song extra karakter geven.
Dickeye opent overtuigend zodra de korte inleiding plaatsmaakt voor de hoofdriff. De gitaar klinkt ruw en stevig. De leadpartijen sluiten nauw aan op het ritme eronder.
Satisfy kiest een ingetogener benadering. De afgemeten groove en melancholieke zang geven de plaat een ander soort gewicht. Het arrangement laat ruimte rond de melodie. Ook My Song laat horen hoe gemakkelijk Cantrell een donkere stemming in een heldere rocksong kan onderbrengen.
De lichtere details zijn belangrijk. Between geeft de bas een andere rol binnen een toegankelijker nummer. De ruimere arrangementen bieden daarnaast plek aan rustige en meer countryachtige ideeën naast de vervormde gitaren. De afwisseling helpt de plaat, terwijl de songs hun gemeenschappelijke karakter houden.
Hurt a Long Time is een bijzonder geslaagd langzaam nummer waarin de zang het gevoel draagt. Cold Piece sluit daarna op een ongewonere schaal af. Tempowisselingen en de combinatie van gitaar en blazers maken het einde minder voorspelbaar. Het geluid gaat zo verder dan opnieuw een zware riff.
De reeks zou strakker mogen. Verschillende tracks blijven hun instrumentale ideeën te lang uitwerken. Cantrells stem geeft de songs ook niet altijd genoeg onderscheid. Sommige sterke arrangementen maken meer indruk dan de melodieën zelf.
Toch bevat Boggy Depot genoeg doordacht gitaarspel en zinvolle klankwisselingen om de brede aanpak te laten werken. Cantrell overtuigt het meest als riffs, harmonieën en kleine details elkaar ondersteunen. De vertrouwde basis biedt hem een duidelijk vertrekpunt. De beste songs laten horen hoe hij daar verder mee kan.
