Here Comes the Zoo
Op Here Comes the Zoo krijgt de tweemansrock van Local H een zwaarder en drukker ritme. Scott Lucas' gitaar en zang blijven de spil. Brian St. Clairs drums voegen er kracht en beweging aan toe. Vooral aan het begin en het einde zitten uitstekende passages. De complete reeks is minder gericht, doordat zwakkere songs de sterke uitvoeringen onderbreken.
Hands on the Bible opent overtuigend. De zang begint ingetogen. Wanneer stem en instrumenten steeds krachtiger worden, krijgt het einde een duidelijke ontlading.
Son of "Cha!" en Bryn-Mawr Stomp schuiven het harde spel verder naar voren. St. Clairs actieve drums geven de gitaren stevig antwoord en houden het snelle materiaal levendig. Ook Creature Comforted gebruikt de combinatie van een ruwe uitvoering en een pakkende melodie goed.
Half-Life en (Baby Wants To) Tame Me plaatsen de melodieën in een duidelijker popomgeving. In dat laatste nummer krijgen de drums ruimte voor een gelijkmatiger aanpak. Het laat een andere kant van het duo horen. De songs verbreden de plaat, al heeft die lichte richting niet altijd hetzelfde eigen karakter als de directe rocknummers.
De lange afsluiter What Would You Have Me Do? is het ambitieuste stuk. Een krachtige song maakt plaats voor een passage waarin de drums leiden. Daarna keren gitaren en fragmenten van eerdere tracks terug. Het uitgebreide einde doet een overtuigende poging om de plaat als geheel af te ronden.
Niet ieder nummer draagt evenveel bij. Keep Your Girlfriend voelt minder noodzakelijk. De uiteenlopende benaderingen maken het geheel ook minder samenhangend dan de sterkste onderdelen. Het drukkere geluid zorgt soms voor meer zwaarte zonder dat de composities beter blijven hangen.
Toch is Here Comes the Zoo de moeite waard door het dynamische spel en de beste songs. Local H haalt genoeg variatie uit de duobezetting om verder te komen dan een gewone reeks riffs. Een strakkere selectie zou helpen. De opening en het slot geven al duidelijke redenen om de plaat te ontdekken.
